Campo de Sel-El Golfo de Santa Clara

Schermafdruk 2017-02-11 13.33.25

  • Afstand 53,8km
  • Gemiddeld 16,8km
  • Klim 259m
  • Temperatuur 22C
Onze gastheer Ramon in zijn keuken
Onze gastheer Ramon in zijn keuken

Weer een strakblauwe hemel na een mooie sterrennacht. Ons diner van gistermiddag, de koude biertjes en het royale ontbijt waren inbegrepen de prijs van de kamer, €35.

 

Onderweg naar El Golfo de Santa Clara
Onderweg naar El Golfo de Santa Clara

Na de lange dag van gisteren, nu een relatief korte dag. Wel afwisselender, de weg kroop steeds verder omhoog, wat meer uitzichten over de zee opleverde. Aan de overkant van de golf, Mexicaans California. Een paar kilometers voor El Golfo dook de weg vanaf de hoogte naar de kust. El Golfo ademt de latijns amerikaanse sfeer, veel drukte op straat, winkeltjes en duidelijk armoede

Puerto Peñasco-Campo de Sel

Schermafdruk 2017-02-11 13.33.07

Al weer een strak blauwe lucht. 10 graden om 8 uur in de ochtend, 25 graden om 3 uur ’s middags. Ontbeten in ons hotel aan het einde van de boulevard, onderaan de rots waar de plaats zijn naam dankt.
Ten westen van de stad liggen zandstranden waar grote appartementen gebouwen zijn gebouwd, met restaurants, maar geen winkels. Die hadden we wel nodig, omdat er na Puerto Peñasco en in Campo de Sel geen winkels en eetgelegenheden zouden zijn. Uiteindelijk een minimarket in een van de complexen gevonden. Opvallend doods gebied, ondanks de honderden appartementen.

Landschap met bergen in het noorden
Landschap met bergen in het noorden

Verder naar het westen gereden door een nagenoeg vlak gebied met lage duintjes en wat struiken, ver in het noorden bergen, in het zuiden de Golf van Californië.

Baja California in het zuiden
Baja California in het zuiden

Een hele rustige, brede en rechte weg, met daarnaast een spoorlijn. We werden ingehaald door een goederentrein, waarop her en der ook reizigers meereden.

Goederentrein met passagiers
Goederentrein met passagiers

Na 40 km een “cafeetje”, gerund door een oud vrouwtje en met koude cola. 20 km voor het einde een lekke band, een “slow leak”. Elke 5 km even pompen.
Onze overnachtingsplaats is Campo de Sel, een paar gebouwtjes met 7 kamers, aan een zoutvlakte tussen de weg en het strand. We hadden de aanduiding van de locatie met coördinaten gekregen, mijn Garmin leidde ons er feilloos heen. Daar ontvangen door Eddy en Ramon, die ons vergastten op koud bier en een avondmaaltijd.

Sonoyta-Puerto Peñasco

Schermafdruk 2017-02-11 13.32.57

Vandaag een lange dag voor de boeg naar Puerto Peñasco aan de Golf van California. Een groot gedeelte van de tocht langs het enorme Reserva de la biosfera El Pinacata y Gran Desierto de Altar in de Sonorawoestijn. Eerst was het terrein vergelijkbaar met het Organ Pipe gebied, later werd het meer geel, zanderig en minder begroeid. Door de steeds hardere wind stoof het zand over het land en de weg.

Toegang Reserva de la biosfera El Pinacata y Gran Desierto de Altar
Toegang Reserva de la biosfera El Pinacata y Gran Desierto de Altar

We gingen van ruim 400 meter hoogte in Sonoyta naar zeeniveau in Puerto Peñasco.
De wind waaide eerst matig en koel in de rug, later meer naar het noordwesten, harder en warmer. We moesten een stukje naar het westen met tegenwind, later naar het zuidwesten met een stevige wind in de rug.

Manke poot bij hotel in Puerto Peñasco
Manke poot bij hotel in Puerto Peñasco

 

 

Ajo-Sonoyta

Schermafdruk 2017-02-11 13.32.46

Vandaag weer echt op de fiets. Opnieuw een stralende dag met een koude wind. Die hadden we in de rug, waardoor het makkelijk fietsen was. Tussen Ajo en de grens met Mexico was zo waar een dorpje, Why, met een winkeltje Why not,  waar we een kofiestop hielden. Daarna verder naar Organ Pipe Cactus National Monument. Een mooi open gebied met veel Organ Pipe cactussen.

IMG_0233

Een interessant bezoekerscentrum, dat informatie gaf over de planten en dieren en de effecten van de seizoenen daarop. Na het bezoekerscentrum nog even op bezoek bij Koos en Nancy, die op de kampeerplaats van het park stonden. Daarna door naar de grens.

Een volstrekt andere wereld aan de Mexicaanse kant van de grens. Meer mensen aan het wandelen op straat, meer winkeltjes. Veel straathandel. Het doet ons nog het meest aan Nicaragua denken. Op advies van Piet’s elk vriend Eric gaan slapen in Motel Sol del Desierto. Heerlijk Mexicaans gegeten in een restaurantje om de hoek.

Plein in Sonoyta, hangplek tot diep in de nacht
Plein in Sonoyta, hangplek tot diep in de nacht

Ajo

Schermafdruk 2017-02-11 13.32.03

Woensdag, donderdag en vrijdag de familiebijeenkomst. Op woensdag de verjaardag van Willy gevierd, met alle broers en schoonzussen en drie van de neefjes. Donderdag met een steeds kleiner deel van de groep naar de top van de berg achter het huis gewandeld. ’s Avonds een heerlijke mexicaanse feestmaaltijd met hele gezelschap. Vrijdag een fietstochtje door het woestijnlandschap rondom de kopermijn.

Ajo wordt gedomineerd door in 1985 gesloten kopermijn. In 70 jaar heeft men een paar volledige berg weggegraven tot een diepe put met een breedte diameter van ruim 1,5 kilometer. Enorme afvalbergen naast de voormalige mijn. Deel van de huizen zijn gebouwd door mijn voor hun personeel.

De hele familie op volgorde
De hele familie op volgorde

IMG_0232

Gila Bend-Ajo

  • Afstand 69,1 km
  • Gemiddeld 15
  • Klim 348 meter
  • Temperatuur 15CSchermafdruk 2017-02-11 13.31.50

IMG_0215 IMG_0218Een stralende dag, onbewolkt, maar redelijk fris vanwege de wind. Een lange rechte weg naar Ajo. Een vooral vlak landschap, omringd door bergen. Een oefengebied van de luchtmacht, 30 kilometer breed en 100-150 kilometer lang. Tussen Gila Bend en Ajo alleen een checkpoint van de Border Patrol. Tijdens de lunchstop ingehaald door Hans&Marian.

Cactus
Cactus

In Ajo enthousiast ingehaald door bijna de hele familie.

Maricopa-Gila Bend

  • Schermafdruk 2017-02-11 13.31.28

Maricopa was rond 1850 een Stagecoach stop op de oost west route in het zuiden. De volgende pleisterplaats in de woestijn was destijds Gila Bend. Voor ons was het ook na 70 km de volgende stop, tussen beiden is een fraai western landschap. Maar verder niet zoveel. Halverwege een schooltje en een poltiebureautje.

Politiebureau
Politiebureau

Geen cafeetje of restaurant, dus eten en drinken meegenomen. Omdat de temperatuur 8 graden onder het gemiddelde van januari (en bijna 30 graden onder het juligemiddelde) hoefden niet met extra water te slepen. Aan 1 bidon hadden we meer dan genoeg. De weg AZ 247 was aangenaam rustig na het gezoef van gisteren. Hij loopt naast de oost west spoorlijn van Tucson naar Yuma. Meerdere lange goederentreinen hebben ons onderweg gepasseerd. We  hebben 1 kunnen meten: 2,4 km lang. Veel autotransport, 3 lagen hoog, containers ook in twee lagen op elkaar.

2400 meter trein, 2 lagen containners
2400 meter trein, 2 lagen containners

Het weerbericht had ons regen en stevige tegenwind beloofd. Voor Greater Phoenix gold een Flash Flood warning.  En langs de weg werden we ook gewaarschuwd voor flash floods over 32 mijl. De stevige tegenwind kwam halverwege opzetten, maar de regen trok ten noorden langs ons heen. Met af en toe zon, was het soms nog warm. De weg duikt regelmatig omlaag om het water na een regenbui over de weg heen te laten lopen in plaats van er onder door in een duiker. Een verkeersbord waarschuwt je om dan niet door dat water heen te rijden, het ochtendnieuws liet ons zien wat er dan kan gebeuren.

Phoenix-Maricopa

  • Hotel zwembad
    Hotel zwembad

    Schermafdruk 2017-02-11 13.23.31

    Afstand 47,4  km

  • Gemiddeld 15,4
  • Klim 96 meter
  • Temperatuur 17C

Vanochtend eerst een auto gehuurd voor Alex en Kezia.  Een hoop gedoe.

Een rustige fietsdag om mee te beginnen. Grotendeels bewolkt, af en toe een zonnetje. De helft van de tijd om de stad uit te komen. Daarna over een te drukke vierbaansweg. De stad heel wisselend, bedrijven, winkels, armere wijken en rijkere wijken. Die laatstse met golfresorts. Verkeersborden met een verbod voor golfkarretjes op de stoep. De stad eindigt vrij abrupt. Daarna een bruin leeg landschap, redelijk plat met in de verte bergen, lage struiken en een enkele cactus. Maricopa begint even abrupt als Phoenix eindigde. Winkels langs de hoofdweg met daarachter ommuurde buurten. In een van die buurten de eerste AirBnb waar we gebruik van maken.

Ommuurde woonbuurt en poepzakjes
Ommuurde woonbuurt en poepzakjes

Maricopa is van 2000 tot 2015 gegroeid van 1.000 naar 48.000 inwoners. Het lijkt op een amerikaanse versie van onze groeisteden in Nederland. Een soort satellietstad van Phoenix op 40 kilometer afstand. De stad is in de 19e eeuw twee keer verplaatst.  Begonnen rondom een oase en bronnen in de woestijn, later naar de 15 km zuidelijk gelegen oost west spoorlijn en uiteindelijk naar de plek waar de zijlijn naar Phoenix aantakte op de spoorlijn.

 

Amsterdam-Phoenix

Een van mijn grote broers vertelt me vaak dat vliegen een verschrikkelijke manier van reizen is. Veel wachten, rijen, krappe stoelen, vertragingen en eindeloze wolken als uitzicht. Met een zeilboot oversteken zoals neef Patrick nu doet, is zeker aangenamer.

Met het treintje naar Bijlmer, op Bijlmer een cross platform en met IC naar Schiphol. De informatie over de fietsdozen klopte, nette dozen te koop onder de trap van vertrekhal 1/2 voor 23 euro. De verkoper gaf ons ook de tip de fietsen ter plaatse in de kelder in te pakken, meer ruimte en behulpzaam personeel.

De fietsen konden mee binnen de bagagelimiet, de “tweede” in te checken bagage niet. Dat kostte nog 75 euro. Wat minder dan de 200USD van 2014 bij United. Het vliegtuig had een half uur vertraging omdat er nog een inspectie moest worden uitgevoerd, dan een kwartier taxien naar de Polderbaan bij Haarlem en bij Heathrow ook nog een extra rondje over het vliegveld. Op Heathrow van Terminal 5 naar Terminal 3, een kwartier in de bus, dan weer door de veiligheidscontrole. Met een echtgenote met een beugel BH, metalen knopen op haar broek, metaal in haar schoenen en vloeistoffen in de handbagage duurt dat ook even.

Ook de vlucht naar Phoenix was iets vertraagd. Af en toe mooie overzicht over het drijfijs bij Groenland en in de Hudson Baai, een besneeuwde landschap van Canada, Dakota en Nebraska en dan de Rocky Mts. Nog vrij kort voor Phoenix nog een besneeuwd landschap :-(.

Een uur in de rij  voor de Border Patrol, bemanningen, rolstoelers, amerikanen en canadezen krijgen voorrang. Met enige passen en meten de fietsen in een taxi gekregen en 10 minuten later in het hotel. Een uur later broer Alex aan de telefoon, hij kon geen huurauto meekrijgen omdat hij geen creditcard (meer) heeft. Dat gaan we morgen proberen op te lossen met mijn creditcard. Dan word ik medechauffeur en kan ik mijn spiksplinternieuw rijbewijs (gisteren opgehaald) uitproberen.