Naar Spiekeroog

Hooksiel blijkt ons keerpunt te zijn. Vanaf vandaag gaan we weer in westelijk richting. De bedoeling is om met de ebstroom mee de Jade af te varen. Met een NW3 gezeild over de Jade en de Noordzee boven Wangerooge langs naar Spiekeroog.

Hooksiel

Het plan om naar Helgoland te gaan wordt definitief afgeblazen. Vooral de verhalen over 15 dik gestapelde boten schrikken ons af. Vandaag daarom naar de Duitse kust bij Hooksiel. Vanwege het getij kunnen we pas op het eind van de ochtend weg en hebben dan een rustige tocht onder Wangerooge langs en dan de Jade op naar Hooksiel. We missen daar net een sluisopening voor het avondreces en moeten dus enige uren wachten totdat we naar binnen kunnen. Een wat mysterieus gebied, vrij veel voorzieningen maar geen autoriteit te bekennen die aanwijzingen geeft. Achteraf gezien had dat bij de sluiswachter gemoeten, ook hadden we seinvlag moet gebruiken om aan te geven dat we door de sluis wilden gaan. Inmiddels ook meer zorgen over dieselstand, op geen van de eilanden was diesel beschikbaar aan de waterkant. Vooral op de Eems hebben we het nodige gebruikt.

Noordzee

We wilden Spiekeroog overslaan en in een keer naar Wangerooge. Dat bleek over het Wad te moeilijk, dus buitenom gegaan via de Noordzee. De geul naar buiten volgens onze kaart lag inmiddels op een andere plek, volgens de havenmeester, maar was voldoende diep om ruim voor hoogwater te passeren. In de haven van Langeoog lagen we bij laagwater in de blubber. Bij Wangerooge bleken we ook nog iets te vroeg te zijn en stuiterden we over de bodem toen we door de branding voeren. Wangerooge is een helemaal autovrij eiland. Vanaf de haven kun je alleen met trein of op de fiets naar het dorp komen, dat ongeveer vijf kilometer verderop ligt.

Van Norderney naar Langeoog

Opnieuw een lekkere zeildag met een mooie zuiderwind, 4-5 Bft. Omdat we te vroeg bij het wantij dreigden te komen, nog een stuk terug gevaren in afwachting van voldoende water. Onderweg bij Baltrum de Noordster ontmoet, die inmiddels weer in westelijke richting voer.

Zeilen over het Wad naar Norderney

Vandaag een prachtige zeildag over de wadden vanaf Greethsiel onder Juist langs naar Norderney. Een rustige 3-4 Bft Z, dus heerlijk zeilen. Wel een erg volle haven, met moeite een plekje kunnen vinden waar we ook redelijk aan wal konden komen.

Greethsiel

Een heftige dag tegen de stroom en wind in over de Eems. De door windguru voorspelde 4-5 Bft bleek een stevige 6-7 Bft te zijn. Het zou onze eerste tocht over het wantij zijn, dus wilden we voor hoogwater daar zijn. Dat betekende dat we tegen de stroom in over de Eems moesten, in combinatie met de wind tegen was dat stevige tocht. Plan met Ed besproken en die leek het ook geen slecht idee, dus die was met de Noorster al voor ons vertrokken uit Delfzijl. Hij was echter teruggekeerd toen hij de windsterkte merkte, maar dat hadden wij niet gezien. Dus wij dachten, “als Ed dit verantwoord vindt, kunnen wij het ook”.

Maar op tijd bij het wantij en nu wennen aan de Duitse markering van de geulen. Naar Norderney varen leek een beetje te ver (we hadden het ook wel gehad) en besloten naar Greethsiel te gaan. Daar bleek de brug bij de sluis enige tijd gesloten te zijn geweest, vanwege de harde wind. Een goede keus, mooi wat dorpje met alle voorzieningen.

Eemskanaal

Saaie en rustige dag door het Eemskanaal van Groningen naar Delfzijl. Rustig motoren en enkele bruggen onderweg die redelijk vlot open gingen. Alleen de sluis in Delfzijl was even gestoord. In Delfzij ook de Noordster met Ed Broeze ontmoet. Hij was aan het zeilen met zijn Duitse zeilgroep en is onderweg naar Borkum of Juist. Met hem de plannen voor de volgende dag besproken, voorspelling is harde NW wind.

17 bruggen in Groningen

Onvoorstelbaar slecht baggerweer door het Reitdiep op weg naar Groningen. Bijna permanente stevige regen en ook een flinke wind van voren. Rond het middaguur het Van Starkenborghkanaal gepasseerd en via de Dorkwerdersluis naar de binnenstad van Groningen. Dwars door de stad langs Hoge der Aa en Verbindingskanaal naar de Oosterhaven. Al die bruggen waar we vaak over heen zijn gereden en vaak voor hebben moeten wachten, gingen nu voor ons open. De haven was redelijk vol, maar er was nog een gaatje voor ons. ’s Avonds bij Harm & Rita & kids op bezoek geweest, de manege en Micky bewonderd.

Weer aan de grond

Met aanvankelijk een rustige wind vertrokken door de Ee naar Dokkum en het Lauwersmeer. Het eerste stuk vergezeld op de wal door Willy’s ouders die meefietsten over het pad langs het water. Even voor Dokkum kennelijk iets te ver naar de stuurboord wal, liepen we weer vast in de Ee. Toch niet altijd diep genoeg. We waren net te laat in Dokkum om de laatste brug te halen voor de lunchpauze van de brugwachter. Daar een uurtje gewacht voordat de tocht kon worden voortgezet naar Dokkumer Nieuwe Zijlen en het Lauwersmeer op. De weersverwachting voor de komende dagen is bagger: regen en harde wind. Het plan om via Lauwersoog over de Noordzee naar Borkum te varen laten we dus maar voor wat het is en we besluiten binnen door via Groningen naar de Eems gegaan. Op het Lauwersmeer nog een uurtje kunnen zeilen. Omstreeks 18 uur aangekomen in Zoutkamp.

Door Leeuwarden

De ochtend besteed aan bezoek aan Oom Luutzen in Garijp. Gezellig om hem weer te zien in zijn huis, dat er volgens mij nog net zo uit ziet als in 1964 toen zij er kwamen te wonen. ’s Middags de passage Leeuwarden. Vooral lang moeten wachten bij de beide spoorbruggen. Vuilwatertank geleegd bij de Prinsentuin en toen de bedoeling om langs de Ee een mooie steiger te vinden, niet te ver van Leeuwarden. Helaas waren alle steigers vol, dus uiteindelijk terug naar Lekkum en daar bij het haventje aangelegd, dat nauwelijks diep genoeg was voor de Wilhelmina. Nauwelijks 20 meter van de plek waar ik 15 jaar eerder door het ijs ben gezakt op  mijn schaatstocht van Leeuwarden via Bartlehiem terug naar Leeuwarden. ’s Avonds arriveerde Willy en zijn we op bezoek geweest bij haar ouders in Cammingaburen.