SLC – ORD – MUC – AMS

De eerste klus vandaag was om de fietsen in de dozen te krijgen: trappers, stuur, wielen, spatborden en bagagedragers er af en toen pasten ze. Mooie compacte dozen.

Bike share systeem Salt Lake City
Bike share systeem Salt Lake City

Voor vertrek nog gewinkeld en het deelfiets systeem van SLC uitgeprobeerd. $2,50 voor 24 uur mits je de fietsen telkens binn

en 30 minuten terugbrengt. Identiteitscontrole verloopt via creditcard. Bedrijven en personen kunnen fietsen sponsoren.

Daklozen in Salt Lake City
Daklozen in Salt Lake City

Ik ben een boek aan het lezen over mormonen, waarbij in hun Zion geen armoede en ongelijkheid meer zou bestaan. Op straat in SLC opvallend veel bedelaars. Nogal een tegenstelling met de pracht en praal van de Tempel en andere gebouwen van de LDS kerk.
Onze taxichauffeur, ook mormoon, had met zijn broer een fietstocht vanuit Maine rondom Nova Scotia gemaakt. Hij was op missie in Ierland geweest.

Op verzoek van Willy hebben we een half uur extra speling genomen. Onze vlucht is 50 minuten vertraagd. Dat is dus

Fietsen inladen op Salt lake City Airport
Fietsen inladen op Salt lake City Airport

2 1/2 uur wachten (en blog maken). We hadden 70 minuten overstaptijd in Chicago. Dat gaat dus niet lukken. Gelukkig is de vlucht naar Amsterdam in meer dan 90% van de gevallen vertraagd. Dat biedt dus nog enige hoop. Anders kunne we nog op bezoek gaan bij neef Eric die we in Moab en SLC hebben gemist.

3 uur later

Wij hadden dus pech. Vandaag behoort tot de 6% van de gevallen dat de vlucht naar Amsterdam op tijd vertrekt. Onze vlucht uit SLC was uiteindelijk 70 minuten vertraagd. Gelukkig kennen we de weg in Terminal 1 in Chicago, daar hebben we op de heenweg ook 3 uur gezeten. We weten waar alle winkeltjes en restaurants zitten en hebben nu ook een echte Hamburger tent (anders dan de McDonalds) gevonden. We kunnen toch vanavond nog met Lufthansa mee naar München vertrekken en van daaruit door naar Amsterdam.

no images were found

Inmiddels in München gearriveerd en weer in Euroland. We hebben anderhalf uur overstaptijd in Munchen. Om 16.30 in Amsterdam, 7 1/2 uur later dan gepland. Helaas ontbreekt 1 stuk bagage, de tassen van Rudy. Willem heeft ons met fietsen veilig naar Rotterdam gebracht. De tassen waren in Chicago blijven liggen en kwamen de volgende dag aan op Schiphol en werden ’s avonds door een koerier in Rotterdam afgeleverd.

Salt Lake City

Het was niet gemakkelijk om achter vervoer tussen Moab en Salt Lake City te komen. Een shuttle naar SLC ($480) of Green River ($85) waar bus ($50) en trein ($33) zijn, leken de enige mogelijkheid. De trein leek het leukst, maar had een vervelende dienstregeling: eind van de middag vertrekken en aankomst om middernacht. Bovendien was het niet uitgesloten dat de trein een uur of 12 te laat zou zijn. Of vliegen vanaf Moab. Uiteindelijk bleek er toch een bus te zijn: Elevated Transit ($ 64). Vooraf boeken is voor een buitenlander niet mogelijk omdat je een credit card met een Amerikaans adres moet hebben. Reserveren was volgens de service agent ook niet nodig. De bus kwam keurig op tijd. De fietsen inladen vergde wat passen en meten, stuur dwars, voorwiel er uit. We hebben slechts 1 medepassagier, die kennelijk in Blanding of Monticello is opgestapt. De rit duurt 5 uur, inclusief een stop van 30 minuten in Price. Hier wisselen de chauffeurs van bus en neemt de chauffeur vanuit Salt Lake City onze bus over.
We hadden bij United geïnformeerd of ze fietsdozen zouden hebben in Salt Lake City. Je komt dan na een eindeloos keuzemenu bij een call center ergens in ZO Azië, terecht waarbij een slecht engels sprekende mevrouw je helpt. “Ja, ze hebben fietsdozen in SLC.” Erg overtuigend klonk het allemaal niet. Voor de zekerheid hebben we ons op het vliegveld uit de bus laten zetten om dit te checken. Het klopte helaas niet. Ook Southwest en Delta hadden geen fietsdozen.

Tempel Mormonen in Salt Lake City
Tempel Mormonen in Salt Lake City

Steeds meer steden stimuleren het fietsen. Ook in Salt Lake City doen ze dat. Ze hebben een fietsroutenetwerk en een fietspad over het vliegveldterrein naar het centrum van de stad. Het was even zoeken, omdat je door een overdekte fietsenstalling heen moest om bij het startpunt van het fietspad te komen. Daarna naar het centrum en ons hotel gefietst. Vervolgens op dozenjacht gegaan bij de plaatselijke fietsenmakers. Na 4 fietsenmakers hadden we onze twee dozen.

Met de tram naar Temple Square gegaan, gegeten in het Garden Restaurant, bovenin het Joseph Smith Memorial Gebouw met uitzicht op de tempel en daarna nog even geluisterd naar het oefenen van het Mormon Tabernacle Choir

Afstand 14,1 km (exclusief rit langs fietsenmakers)
Gemiddeld 18 km
Klim 35 meter
Temp 25C

Ritgegevens Dag 18

Arches National Park

De ingang van Arches NP ligt dichtbij Moab. Op 10 kilometer, waarbij er ten noorden van Center Street een vrijliggend fietspad ligt dat een kilometer of 10-15 buiten Moab pas ophoudt. Het park is vooral bekend door de bogen in het steen en de bijzondere rotsformaties.

IMG_0458.JPG
We zijn via de hoofdweg door het park naar binnen gefietst. Langs de voornaamste sites (maar we hadden nog 30 km verder gekund), maar ook redelijk druk. De auto’s reden wel rustig en passeerden niet bij een tegenligger.

IMG_0458.JPG
Terug reden we langs een 4WD weg, gekwalificeerd als Easy. Wij vonden niet alles easy. Eenmaal buiten de grenzen van het park, was er een netwerk van eensporige mountainbike paden. En er stonden ook allemaal tenten en campers wild, het Mekka voor de mountainbikers!

IMG_0457.JPG
Eenmaal terug bij US191 moesten we 3 kilometer langs de weg rijden en daarna het fietspad nemen.
Het was vandaag half bewolkt en er was regen voorspeld, maar die is uitgebleven. Met een paar biertjes van de Moab Brewery, spiesen met beef terriaky en mais op ons kampvuurtje, gaat het helemaal lukken. Morgen om 9 uur de bus, 300 meter van onze kampeerplek.

Afstand 71,2
Gemiddeld 13,2 km
Klim 772 m
Temperatuur 18C

 Ritgegevens dag 17

Colorado River

We waren de Colorado Rivier al een keer over gestoken bij Hite, waar hij in Lake Powell stroomt. Nu bij Moab en vervolgens door de Canyon van de Colorado naar Canyonlands NP te gaan. Dat bleek wat te ver om op een dag op en neer te doen, ook zonder bagage.

IMG_0453.JPG
We zijn nog wel een aantal kilometers een zijcanyon in geweest, alhoewel de weg officieel dicht was (weggespoeld) bij recente regen. Maar helemaal door naar de top van de Canyon (400 meter hoger met stukken van 12-15%) hebben we aan ons voorbij laten gaan. Het NP maar bewaren voor een volgende keer.

IMG_0454.JPG
De Colorado stroomt hier erg rustig tussen circa 500 meter hoge rotsen. Lekker fietsen met nauwelijks hoogteverschil. Aan de oever van de rivier is het Departement van Energie grootschalig bezig de vervuiling van de uraniumwinning op te ruimen. Het bedrijf dat het uranium heeft gewonnen (en de winsten heeft gemaakt) is failliet verklaard. Nu mag de overheid de troep opruimen (klinkt als banken).
Nu ook weer de alcoholwetten van Utah ondervonden. In een restaurant kun je niet alleen bier of wijn bestellen. Er moet iets te eten bij zitten: Chips en salsa. In Blanding moest je buiten het dorp bier kopen. In Monticello verkocht het restaurant geen alcohol. In de supermarkt is er wel bier, maar voor wijn moet je naar de State Liquor Store. En daar zit een ambtenares van de Staat Utah achter de kassa. Vanavond op ons kampvuurtje forel en maïskolven, met witte wijn uit de State Liquor Store gegeten.

Afstand 76,7
Gemiddeld 13 km
Klim 260 meter
Temperatuur 20C

 Ritgegevens dag 16

Moab, Utah

Koffie op bed terwijl de zon langzaam achter de Rockies in het oosten naar boven komt. Mooier kan het niet.

IMG_0444.JPG
Alleen de US191 was een dissonant met zijn lawaai voor de camping langs. We fietsten de hele dag langs die weg en verlangden terug naar de wegen bij Hanksville. Veel verkeer dat hard reed. Het landschap was weer afwisselend.

Weidse uitzichten met bergen op de achtergrond, prairie achtig, later meer gladgeslepen roodbeige rotsen, met diepe kloven.

IMG_0447.JPG
Langs de weg ook weer regelmatig bordjes voor de a.s. Verkiezingen voor allerlei functie in de county.
IMG_0445-1.JPGAnders dan de eerdere plaatsen kondigt Moab zich al een kilometer of 15 van tevoren aan met toenemende bebouwing. Met 5000 inwoners een forse plaats in Utah. Het Mekka voor de mountainbikers, een tourist trap volgens twee motorrijders die we in Hatch tegenkwamen. Beide zullen waar zijn. Voor ons het eind van de trektocht. We willen morgen en overmorgen zonder bagage het Canyonlands NP en Arches NP bekijken. Nu aan het zwemmen naast de US191.

Afstand 87,9 km
Gemiddeld 12,1
Klim 514 meter
Temperatuur 22C

 Ritgegevens dag 15

Monticello, Utah

In Blanding (3162 inwoners) zitten we zo’n 40 kilometer ten noorden van Bluff. In Bluff (320 inwoners) hebben we 9 jaar geleden gekampeerd en toen besloten dat we wel meer van Utah wilden zien.

IMG_0435.JPGVanochtend afscheid genomen van Piet & Jellie na een heerlijk ontbijt in de Scamp en Jellie te hebben gefeliciteerd met haar verjaardag. Mooi om elkaar zo maar midden in de USA te kunnen ontmoeten. Op onze eerste fietstocht in de VS van Dayton, OR naar San Francisco werden we ook door hun uitgezwaaid. Zij vertrokken naar het westen, naar Hanksville, wij naar het noorden naar Monticello. Een korte tocht van 35 km, maar wel met vooral klimmen. De volgend 90 kilometer van Monticello naar Moab, lijken vooral omlaag te gaan.

De weg 191 is veel drukker dan de weg van Hanksville naar Blanding. Daar konden we rustig 5 minuten geen kip tegen komen, nu gaat het verkeer steeds door. Ook op de camping het verschil. In Hite was het helemaal stil, hier bijna steeds het geluid van verkeer.
De weg liep omhIMG_0438-0.JPGoog en we kregen stevige tegenwind. Aan de oostelijke horizon kunnen we de besneeuwde toppen van de Rocky Mts zien liggen. Het landschap was eerst natuurgebied met halfhoge bomen en struiken. Later voor het eerst sinds dagen akkerbouw en vee.

Onderweg kwamen we weer een serie oldtimers tegen, allemaal in blinkende staat.
Monticello (1980 inwoners) is een wat grotere plaats met veel voorzieningen. Gesticht door mormonen in de 19e eeuw en genoemd naar het landgoed van Thomas Jefferson, de 3e president van de VS. Monticello heeft in de 40er en 50er jaren een bloeitijd gekend als centrum van de uraniumwinning. Men is tot begin deze eeuw bezig geweest de radioactieve troep op te ruimen.

IMG_0442.JPGZowel in Blanding als in Monticello bleken oorlogsmonumenten Franse stijl te zijn met de namen van de omgekomen soldaten in WO I, WO II, de Koreaanse oorlog, de Vietnam oorlog en de war on terror. In Blanding op de begraafplaats, in Monticello bij het belangrijkste kruispunt (Main&Centerstreets).
Afstand 39,5 km
Gemiddeld 8,1
Klim 636 meter
Temperatuur 22C

 Ritgegevens dag 14

Blanding , Utah

We hebben vanochtend genoten van de zonsopgang op de roodbruine rotswanden. Na de klim vanaf het meer volgden we een rivier in een diepe kloof.

IMG_0430.JPG
Na 35 km bij Fry Canyon. Nog niet zo lang geleden een motel, camping en winkeltje, inmiddels gesloten en in verval. Na Fry Canyon kwamen in een vrij breed dal terecht meer struikachtige begroeiing. De weg bleef vandaag maar klimmen. Uiteindelijk hebben we ruim 1000 meter geklommen en zijn we maar een paar honderd meter gedaald. De laatste 10 kilometer vals plat. Bij de afslag naar Natural Bridges werden we enthousiast begroet door Piet en Jellie die met hun Scamp op ons stonden te wachten. De campground was vol, we konden of wild kamperen of met hun mee naar Blanding, 50 kilometer verderop. We hebben het laatste gekozen. Doordat we niet over de Burr Trail konden, hadden we een dag extra nodig om bij Natural Bridges te komen. Door de autotocht halen we die nu weer in waardoor we weer twee dagen hebben om de omgeving van Moab te verkennen.
Afstand 71,7
Gemiddeld 11,5
Klim 1165 meter
Temperatuur 24,4 C

 

IMG_0429.JPG

 Ritgegevens dag  13

Ritgegevens dag 13 middag per auto

Hite, Utah

Na 80 km staan we op een heel mooi plekje naast het Ranger Station in Hite met een schitterend uitzicht op de rotsen langs de monding van de Colorado River in Lake Powell.

IMG_0421-0.JPG
We verlieten vanochtend Hanksville met een lange slappe klim van ongeveer 30 kilometer, gevolgd door een lange afdaling van ook ongeveer 30 kilometer. Het landschap was ondanks de lange rechte wegen boeiend en de weg lekker rustig.
De afdaling ging door een gorge met gladgeslepen rode rotsen. De rivier was zo goed als droog aan het begin en had tegen het eind wat water.
Na 60 km kwamen bij het Noordeinde van Lake Powell, een stuwmeer in de Colorado River. Vanaf dat moment ging de weg stevig op en neer: 50-100 meter klimmen, dan weer omlaag en vervolgens weer klimmen. Twee bruggen (laag) gepasseerd, over Dirty Devil River en de Colorado River. De camping ligt aan wat de oever van het meer kan zijn, als het waterpeil 30 meter hoger zou zijn. In de laatst 50 jaar is dat drie keer voorgekomen.
Afstand 85,9 km
Gemiddeld 16,2 km
Klim 725 meter
Temp 23,3 C

 Ritgegevens dag 12

Hanksville, Utah

Volgens onze reisgids kun je Hanksville beter voorbij rijden als je geen benzine of eten nodig hebt. Wij kamperen er en hadden ook nog keus uit twee motels. Anderhalve kilometer voor het centrum van het dorp wees nog niets er op dat er bebouwing op komst was. Zelfs geen straatnamen. In Utah rekenen ze alle straten vanuit het middelpunt van het dorp of de stad. 1000 W, betekent dat je 1 mijl ten westen van het “centrum” zit. Bij het vorige dorp Caineville op 30 kilometer afstand, wisten we al bij 3000W dat we in de buurt kwamen. Het middelpunt van Caineville bestond uit een motel met 16 kamers. Verder in de omgeving vier boerderijen. Dat was Caineville, in 1950 20 inwoners, sindsdien niet meer bijgehouden. Na Caineville een enkel vervallen huis, een paar trailers en een verlaten dorp. Het oogde niet erg welvarend, vooral hooiland en op 1 plek runderen die met hooi werden gevoerd. Allemaal langs de Fremont River, een groene slang in een verder droog landschap, met Mesa’s, rotsen en bergen in de verte.

IMG_0418.JPG
Na ons hoogtepunt van gisteren was het vandaag meest downhillen. Allereerst door Capital Reef NP, een gebied met weer – het wordt eentonig – prachtig mooie gelaagde rotsformaties in allerlei kleurscharkeringen. Nauwelijks te beschrijven en ook niet goed op de foto te krijgen. Het park ligt op een breuklijn in de aardkorst. Het park is vrij smal en ongeveer 80 kilometer lang,langs de breuklijn. In het park ligt het dorp Fruita, waar de Nat Park Service in 1969 de laatste bewoners heeft uitgekocht.

IMG_0417-1.JPG
Westelijk van de lijn meer neerslag en meer rode rotsen, ten oosten er van meer wit en grijs en droog.
Het was vandaag weer een stralende dag met een wat koude wind. Vanochtend eerst rond 5C, later oplopen naar rond 20C.

IMG_0416.JPG
Afstand 85,4
Gemiddeld 17,72
Klim circa 200 meter
Temperatuur 17C

 Ritgegevens dag 11 (gedeeltelijk)

Torrey, Utah

Een nieuw record klimmen: 1200 meter. Willy vond dat ze het ook wel had verdiend. Mijn Garmin Edge 810 bevestigde het: 1180 meter.

IMG_0411.JPG
Vanuit Boulder was het 900 meter omhoog naar de pas van Boulder Mtn. Een lange klim in half bewolkt weer met een koude wind. Mooi uitzicht over het gebied waar we vandaan komen en daarna het nogal droog uitziende gebied van de komende dagen. Mooi om te zien. De afdaling was koud (handschoenen aan). Met af en toe koude en harde wind. In Torrey weer een motel gepakt. Capitol Reef was nog 18 km en de camping was officieel vol.
Afstand 59,8 km
Gemiddeld 10,9
Klim 1180 meter
Temperatuur 12,8 C

IMG_0409.JPG

 

Ritgegevens dag 10