Harriman State Park NY

Holland Amerika Lijn

In de vroege ochtend regende het flink en het zou rond half 10 ophouden. Om 9 uur, bij vertrek, miezerde het nog een beetje. Een paar kilometer ten noorden van Jersey City ligt Hoboken en het treinstation van Hoboken. Bij onze emigratie in 1967 hebben we een lange dag wachtend doorgebracht op de trein naar Chicago in dat station. De vertrekhal en wachtruimte zien er nog net zo uit als 50 jaar geleden. Hoboken is ook de plek waar tot begin jaren 60 van de vorige eeuw de schepen van de Holland Amerika lijn aanmeerden. Toen we in 1967 aankwamen met de Statendam was aankomst plek verplaatst naar East River, aan de oostkant van Manhattan.

Pier in Hoboken van de HAL
Pier in Hoboken van de HAL

Bebouwde oevers

Op de eerste 20 kilometer van de Hudson vanaf de zuidpunt van Manhattan zijn beide oevers behoorlijk bebouwd. Aan alle beide kant ligt er een vrijliggende fietspad. Bijna overal op de oever met mooi uitzicht op Manhattan, met de toppen in de wolken.

De toppen  van Manhattan in de wolken
De toppen van Manhattan in de wolken

Rust

Voorbij de George Washington Bridge houdt de stads bebouwing op en heeft de Hudson hoge oevers. Ik had verwacht dat ik vanaf de weg uitzicht over de rivier. Dat viel tegen, er waren veel bomen en er lag nog een snelweg tussen mij en de Hudson. Pas na 20 kilometer fietste ik langs de Hudson over rustige wegen door de redelijk authentieke plaatsjes Nyack en Haverstraw. Tussen de beide plaatsen een mooi pad onder aan de rotsen en ongeveer 50 meter boven de oever. In Nyack warm geluncht. Ik realiseerde me te laat achter dat ik vanochtend in Jersey City of Hoboken een gastankje had moeten kopen voor mijn kooktoestel. In de winkels en dorpen waar ik nu doorheen reed, waren degene die ik nodig had, niet te krijgen. Had hem beter in Seabrook kunnen kopen, daar heb ik hem in mijn handen gehad. In Haverstraw bleken veel latino’s te wonen. Opeens borden tweetalig en Spaanstalige winkels.

Rustige oever van de Hudson

Kamperen

Vanaf Haverstraw ga ik westwaarts naar Harriman State Park. Tien kilometer en bijna 300 meter omhoog. Een prachtige en rustige kampeerplek. Ik ben het enige tentje op dit deel van het terrein, de volgende tentjes staan op een paar honderd meter. Wel heb ik een buurman gekregen die in zijn auto slaapt. Om zijn luchtbed op te blazen, moest hij zijn auto een half uur stationair laten draaien. Ik had nog nooit van die techniek gehoord, ik hoorde wel de motor.

Beren

In het gebied wonen ook beren. Dit soort beren in beginsel niet gevaarlijk, maar men wil liever niet dat je eten onbeheerd buiten laat. Voor de enkeling die zonder auto komt, zijn er bearproof kastjes waar je je etenswaar kunt achterlaten. Anders ophangen tussen twee bomen, op 3 meter hoogte en 3 meter afstand van de stam. Ik heb touw bij me voor dat doel.

Smithtown NY – Jersey City NJ

Sprawl van New York City

Door de grote huizen en ruime kavels zijn Amerikaanse steden wijd verspreid. Ik had verwachtte daarom alleen maar vervelend stadsgebied. Niets was minder waar. Mijn Warmshowers host Hal heeft de eerste 30 km met mij meegereden en vervolgens leidde reisplan app Komoot mij over redelijk rustige straten door woonbuurten en parken naar Manhattan. De fietstocht over 6 kilometer bike lane van Queens Boulevard is een belevenis op zichzelf: Aan weerszijden het lawaai van auto’s, elke paar honderd meter een stoplicht, het geraas van landende vliegtuigen op LaGuardia met op de achtergrond de skyline van Manhattan.

Manhattan

Het veerpont ter hoogte 38th Street was meest directe verbinding vanuit Long Island naar de werklocatie van neef Patrick. Daarmee liet ik de indrukwekkende bruggen over de East River links liggen. Wachtend op de pont heb ik voorzichtig weer wat gegeten met uitzicht op de gebouwen van de VN aan de overkant van de rivier. Na de overtocht is het fietsen over de bikelanes en eenrichtingsverkeer Avenues en Streets spectaculair. De bikelanes liggen aan de linkerkant van de straat. Op elk kruispunt een stoplicht met zoveel voetgangers en ander verkeer dat je het wel uit je hoofd haalt om door een rood licht te fietsen.
Veerboot met VN gebouwen op de achtergrond

Liberty Park

Ik had met Patrick afgesproken bij zijn kantoor. Dat ging even mis omdat ik niet doorhad dat de huisnummering vanaf 5th avenue weer vanaf 0 oploopt naar het westen. Met Patrick samen langs de Hudson gefietst en overgestoken met het veer over de Hudson naar Jersey City. Het Liberty Park ligt, vanaf Manhattan gezien, achter het Vrijheidsbeeld en Ellis Island. Vanuit het park heb je een prachtig uitzicht op de skyline van Manhattan.

Patrick, Melissa en Cecelia

Ik heb Patrick en Melissa voor het laatst gezien op hun trouwerij in 2012 in Austin, Texas. Cecilia is in 2013 geboren. Zij wonen in een mooi klassiek brownstone huis van rond 1900 in een rustige straat in Jersey City. Patrick werkt voor Samsung en werkt deze week voor het eerst in 26 maanden op kantoor. Melissa werkt vanuit huis voor de MUFG. Zij zijn fervente zeilers. We hebben gezellig familie- en zeilverhalen uitgewisseld. Cecelia heeft piano voor ons gespee na een voortreffelijke maaltijd. Mijn maagproblemen lijken over.

Neef Patrick, achternicht Cecelia en Rudy

Zuidpunt en 6 staten

In Liberty Park ben ik op het meest zuidelijk punt van de fietstocht aangekomen Vanaf nu fiets ik noordwestelijk, morgen langs de Hudson River naar het noorden. Ook heb ik in de afgelopen 5 dagen 6 staten bezocht: New Hampshire, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York en New Jersey. Dat lukt me in de Verenigde Staten van Europa niet.

Groton CT – Smithtown NY

100 kilometer tegenwind

Vroeg vertrokken om de veerboot van 8 uur van New London naar Oriënt Point op het oostelijke puntje van Long Island te nemen. Een mooi boottochtje van vijf kwartier. Stralend weer, wel met een stevige westenwind. Dat bleef het de hele tocht. Een beetje vermoeiend. Een koffie stop gemaakt in Greenport, een liefelijk dorpje op ongeveer 10 kilometer van het veer.

Druk én rustig

De hoofdwegen werden steeds drukker naarmate ik verder naar het westen fiets. Maar er waren regelmatig rustige wegen die parallel aan de hoofdwegen liepen. Ook over het spiksplinternieuw, 16 kilometer lange North Shore Rail Trail gereden. Geen autoverkeer, maar wel steeds stoppen bij de kruising van wegen. Dit fietspad eindigt in Port Jefferson. Hier was ik tien jaar geleden ook op mijn zeiltocht met Patrick. Na Port Jefferson wilde mijn routeplanner Komoot mij over een afgesloten spoorwegovergang laten fietsen. Werd een behoorlijk stukje omfietsen. Daar zit je niet op te wachten als je 90 kilometer in de benen hebt.

Hal en Pam

Ik logeerde bij Hal en Pam. Een gepensioneerde weg- en fietspaden ontwerper en fervent toerfietser. Hij heeft veel fietstochten gemaakt, vooral in het oostelijke deel van de VS. Hij bereidde me ook al voor op overwegende westelijke winden. Verder adviezen hoe morgen in Manhattan te komen.

Ontregelde maag

Onderweg merkte ik al dat mijn maag het niet prettig vond. Mogelijk een mierzoet sinaasappel drankje of iets gegeten wat niet helemaal OK was. De heerlijke vegan maaltijd in bescheiden mate gegeten.

Chepachet RI – Groton CT

Maansverduistering

Vannacht voor het eerst met het nieuwe tentje gekampeerd. De basics zijn inmiddels duidelijk. Vannacht was er een gedeeltelijke eclips van de maan. Deze even bewonderd. Heerlijk wakker geworden in de ochtendschemering en daarna in de ochtendzon. Paula en Pete hadden een heerlijk ontbijt klaar gemaakt.

Tentje in de ochtendzon tussen de rotsen

Heuvel op, heuvel af

Vandaag eerst nog een stukje Rhode Island, daarna Connecticut in. Veel bossen en wat landbouwgrond. Redelijk rustige wegen. Ook heuvelachtig, veel schakelen, van klimmen naar dalen en weer terug. Op het laatst nog een paar 100 meter +12%. Vanavond logeer ik bij Rachel en Adam, in een woonbuurt voor marinepersoneel. Adam is matroos, Rachel werkt als consultant in stadsontwikkeling. Adam heeft vroeger op Tall Ships gewerkt en zo een keer in Delfzijl geweest In New London ligt een marinebasis voor onderzeeërs. Zij zijn begin dit jaar hierheen verhuisd van the Bay Area van San Francisco.

Bedford MA – Chepachet RI

Small is beautiful

Vandaag naar Rhode Island gefietst. Altijd wat gehad met het kleine. De staat Rhode Island is de kleinste van de Verenigde Staten. Daar wilde ik graag nog een keer heen. Dat was één van de redenen om via Long Island naar Jersey City te gaan.

Suburbia

De eerste 30 kilometer voerden door de suburbia van Boston. Door rustige en ruime woonwijken, bedrijfsterrein, winkelgebieden en het centrum van Waltham. Eenmaal buiten Boston werd het landelijker waarbij drukke en rustige wegen elkaar afwisselden. Ruim 10 kilometer gereden over de Upper Charles Railroad Trail.

Gereedschap paal langs het Upper Charles Trail

Dunkin Donuts

Op mijn koffie stop had ik een Boston? Donut besteld. Ik dacht dat de jongen achter de balie het zakje met míjn donut op de toonbank had neergezet. Op het “terras” achter het restaurant heb ik eerst dorst gelest met de icetea. Toen ik mijn donut uit het zakje pakte, bleek geen donut te hebben maar een ontbijt broodje met gehakt en kaas. Ook lekker. Iemand ander zijn zakje gepakt.

Voordat ik twee weken geleden bij mijn agility club op donuts trakteerde, had ik nog nooit van Dunkin Donuts gehoord. Op deze twee dagen op de fiets heb ik al enige tientallen Dunkin Donuts zaken gepasseerd.

Paradijsje

Vandaag kampeer ik bij Paula en Pete Bisset in Chepachet in Rhode Island. Aan het eind van een kilometerslange grindweg (eindelijk) wonen zij in een 200 jaar oude boerderij. Op het terrein een vijver en een mooi uitzicht over de velden en bossen. Bovenop het huis hebben Paula en Pete een vogel uitkijkpunt laten bouwen. Lekker gezwommen in de vijver en ons tentje opgezet zodat ik morgen van de ochtendzon kan genieten. Aan het eind van de middag een heerlijke maaltijd gegeten. Daarna honden- en fietsverhalen uitgewisseld en mijn route van morgen doorgenomen.

Uitkijkpunt

Honden

De buurman heeft een aantal koeien lopen op de weilanden bij het huis. Hij komt dagelijks even langs. Nu ook met zijn Australian Sheperd zonder staart. Helaas is Utah gesteriliseerd, anders had deze reu Utah graag willen dekken. De buurman had de hond op zijn verjaardag gekregen van zijn vrouw. Pas later ontdekte hij dat zijn vrouw $2500 voor de hond had betaald. Hij vond het schreeuwend duur. Alex en Laura durfden niet te vertellen hoeveel zij hadden betaald voor Lucy, hun Duitse Herder. De aanbetaling voor inschrijving op de wachtlijst was $1000 geweest. Wij voelden ons twee jaar geleden wat ongemakelijk toen wij €850 voor Utah’s pups vroegen. Voor het geld hadden we ze beter hier kunnen verkopen.