Smithtown NY – Jersey City NJ

Sprawl van New York City

Door de grote huizen en ruime kavels zijn Amerikaanse steden wijd verspreid. Ik had verwachtte daarom alleen maar vervelend stadsgebied. Niets was minder waar. Mijn Warmshowers host Hal heeft de eerste 30 km met mij meegereden en vervolgens leidde reisplan app Komoot mij over redelijk rustige straten door woonbuurten en parken naar Manhattan. De fietstocht over 6 kilometer bike lane van Queens Boulevard is een belevenis op zichzelf: Aan weerszijden het lawaai van auto’s, elke paar honderd meter een stoplicht, het geraas van landende vliegtuigen op LaGuardia met op de achtergrond de skyline van Manhattan.

Manhattan

Het veerpont ter hoogte 38th Street was meest directe verbinding vanuit Long Island naar de werklocatie van neef Patrick. Daarmee liet ik de indrukwekkende bruggen over de East River links liggen. Wachtend op de pont heb ik voorzichtig weer wat gegeten met uitzicht op de gebouwen van de VN aan de overkant van de rivier. Na de overtocht is het fietsen over de bikelanes en eenrichtingsverkeer Avenues en Streets spectaculair. De bikelanes liggen aan de linkerkant van de straat. Op elk kruispunt een stoplicht met zoveel voetgangers en ander verkeer dat je het wel uit je hoofd haalt om door een rood licht te fietsen.
Veerboot met VN gebouwen op de achtergrond

Liberty Park

Ik had met Patrick afgesproken bij zijn kantoor. Dat ging even mis omdat ik niet doorhad dat de huisnummering vanaf 5th avenue weer vanaf 0 oploopt naar het westen. Met Patrick samen langs de Hudson gefietst en overgestoken met het veer over de Hudson naar Jersey City. Het Liberty Park ligt, vanaf Manhattan gezien, achter het Vrijheidsbeeld en Ellis Island. Vanuit het park heb je een prachtig uitzicht op de skyline van Manhattan.

Patrick, Melissa en Cecelia

Ik heb Patrick en Melissa voor het laatst gezien op hun trouwerij in 2012 in Austin, Texas. Cecilia is in 2013 geboren. Zij wonen in een mooi klassiek brownstone huis van rond 1900 in een rustige straat in Jersey City. Patrick werkt voor Samsung en werkt deze week voor het eerst in 26 maanden op kantoor. Melissa werkt vanuit huis voor de MUFG. Zij zijn fervente zeilers. We hebben gezellig familie- en zeilverhalen uitgewisseld. Cecelia heeft piano voor ons gespee na een voortreffelijke maaltijd. Mijn maagproblemen lijken over.

Neef Patrick, achternicht Cecelia en Rudy

Zuidpunt en 6 staten

In Liberty Park ben ik op het meest zuidelijk punt van de fietstocht aangekomen Vanaf nu fiets ik noordwestelijk, morgen langs de Hudson River naar het noorden. Ook heb ik in de afgelopen 5 dagen 6 staten bezocht: New Hampshire, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York en New Jersey. Dat lukt me in de Verenigde Staten van Europa niet.

Chepachet RI – Groton CT

Maansverduistering

Vannacht voor het eerst met het nieuwe tentje gekampeerd. De basics zijn inmiddels duidelijk. Vannacht was er een gedeeltelijke eclips van de maan. Deze even bewonderd. Heerlijk wakker geworden in de ochtendschemering en daarna in de ochtendzon. Paula en Pete hadden een heerlijk ontbijt klaar gemaakt.

Tentje in de ochtendzon tussen de rotsen

Heuvel op, heuvel af

Vandaag eerst nog een stukje Rhode Island, daarna Connecticut in. Veel bossen en wat landbouwgrond. Redelijk rustige wegen. Ook heuvelachtig, veel schakelen, van klimmen naar dalen en weer terug. Op het laatst nog een paar 100 meter +12%. Vanavond logeer ik bij Rachel en Adam, in een woonbuurt voor marinepersoneel. Adam is matroos, Rachel werkt als consultant in stadsontwikkeling. Adam heeft vroeger op Tall Ships gewerkt en zo een keer in Delfzijl geweest In New London ligt een marinebasis voor onderzeeërs. Zij zijn begin dit jaar hierheen verhuisd van the Bay Area van San Francisco.

Transamerica nephews and nieces tour

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen?

Het staat al 40 jaar op mijn bucket list. Dwars door Amerika fietsen. Als student tijd, maar geen geld, later geld, maar geen tijd. Spijt dat ik niet meegedaan heb aan de Bikecentennial in 1976, terwijl ik toen een lange zomer in Amerika ben geweest. Gebrek aan wilskracht en organisatietalent. Daarna erg enthousiast gemaakt door het boek Wat heb ik nu aan mijn fiets hangen? van Wim Dussel.. Toen we in auto in 1985 over de Going to the Sun road in Glacier National Park reden, was duidelijk. Die wil ik fietsen! Dat hebben we 10 jaar later gedaan.

Prachtige landschappen en hartelijke mensen

Door de jaren heen stukjes Amerika gefietst: de westkust, de Rocky Mountains in Montana, Colorado, Arizona en Utah. Prachtige landschappen en natuur en hele hartelijke mensen. Alle reden om eindelijk een keer van kust naar kust te fietsen.
Adventure Cycling Association heeft nog altijd de klassieke Transamerica route uitgezet.

Eigenzinnige route

Eigenzinnig bedacht dat we een andere route gaan volgen, langs de 9 neefjes en nichtjes die in het noorden van de VS wonen. Alleen Peter in Texas laten we links liggen. Ik zou graag nog een keer over de Going to the Sun road fietsen, maar dat lijkt een te grote omweg. Bovendien lijken de door neef Richard aanbevolen routes minstens zo mooi te zijn.
De geplande route voert door 14 Amerikaanse Staten en 1 Canadese provincie. Voor deel volgen we de Parks, Peaks an Prairie route van de Adventure Cycling Association van Minneapolis tot en met Yellowstone.
Gemiddeld 100 kilometer per dag op het oostelijk en wettelijk deel, op het deel samen met Willy door de Rocky Mountains gemiddeld 50 kilometer per dag.

Kamperen en Warm Showers

In principe kamperen we. Tent, slaapzak, luchtbed en kook spullen gaan mee. Voor de plekken waar dat niet lukt gaan we op zoek naar Warm Showers (vrienden op de fiets) die een bed of soms een grasveld met een warme douche aanbieden.

Ogunquit

Maine Lobster

Vandaag acclimatiseren bij Alex&Laura in Seabrook. Met de auto naar Ogunquit in de staat Maine. De meest noordoostelijke staat in de VS. Mist langs de kust in Seabrook Beach en Rye. Eenmaal in Maine was er geen sprake meer van mist. Gewandeld langs de rotsachtige kust, daarna geluncht met heerlijke Lobster (kreeft) Rolls.

Haven Ogunquit, Maine

Reparatie

In de middag nog wat laatste gekocht bij de Walmart en bij de Home Depot, beide in onze Nederlandse ogen mega groot. De fiets verder in orde gemaakt voor de tocht. De voordrager was (na 30 jaar) op één plek doorgeroest. Met hulp van Alex is die gerepareerd.

Lucy en Reagan

Gespeeld met de beide honden, Duitse Herder Lucy en Golden Retriever Reagan. Familie- en hondenverhalen gewisseld, een heerlijke nasi maaltijd gegeten en genoten van het heerlijke zonnige weer. Ik had ruzie met de GoPro, waardoor ik de ochtend foto’s (nog) niet op het blog kreeg.

Rotterdam-Seabrook

Stress


Vanochtend in de trein kwam de melding dat de trein naar Haarlem niet verder ging dan Leiden. Mijmerend over de stress factoren die me vannacht wakker hadden gehouden – komt de uitslag van de COVID test wel, wat als die positief is, heb ik alle goede papieren, had ik de fiets ergens moeten aanmelden – leek het niet meer rijden van de trein wel het meest vervelende. En toen kwam de mededeling dat de treinen naar Schiphol ook niet reden. Hoe ver het is van Leiden naar Schiphol? 30 kilometer, beetje ver. Een grote taxi leek mij het beste. Op het stationsplein bleek dat dit kansloos was.
Bij de grote én kleine taxi’s, stonden inmiddels veel mensen. Dus maar op de fiets gestapt. Een mooie fietstocht met prachtig weer. Onderweg bedacht dat het beter was geweest direct naar Schiphol te fietsen vanuit Rotterdam. Een les voor de terugreis.

Elke mens is uniek


Op Schiphol kun jij bij de bagage kluizen én bij de KLM fiets dozen kopen. Die eerste zijn wat degelijker. Doos in elkaar gezet, fiets gedemonteerd – trappers er af, stuur dwars, voorwiel er uit – ging vlot. De lege voortassen in de doos, de achtertassen aan elkaar gebonden tot 1 stuk bagage en vervolgens met de hele handel naar de incheckbalie. Daar gezellig in een haarspeld rij gestaan voor balie 16. Slechts bij 1 U bocht donderde de fiets doos van de bagagekar.
Na het inchecken in de haarspeld rij voor de veiligheidscheck en daarna in de rij voor de paspoort controle. Ze beweren wel eens dat iedere mens uniek is. Dat gevoel heb ik niet als ik op Schiphol rondloop.

Haal je het binnen drie maanden?

Vlucht volgens dienstregeling verlopen. Een vol vliegtuig met veel transit passagiers. Op tijd geland en vlot door douane. Douanier maakte zich zorgen of ik binnen de drie maanden van mijn visum weer zou zijn vertrokken. Met het weekje Canada, was dat probleem weer opgelost. De drie maanden van het termijn start opnieuw als je het land weer binnengaat. Ik betwijfel of er in Algonac Michigan douane is, die een stempel in mijn pasport kan zetten.

Bussen

Net als in Nederland is het verkeer rond de grote steden chaos. Ook hier hebben steeds meer mensen door dat het praktischer is om met het openbaar vervoer te gaan. Wel met marktwerking. Dus allerlei bus bedrijven rijden vanuit Boston alle kanten op naar plaatsen in de omgeving. In een redelijke frequentie. De bussen stoppen voor de deur bij alle terminals. Na een kwartiertje kwam de bus van C&J bus lines naar Seabrook aanrijden. De fiets doos onderin de bus en één uur later kon ik uitstappen op het busstation van Seabrook, waar neef Alex mij al stond op te wachten.

Grens perikelen

Het motto van New Hampshire: Live free or die

Alex en Laura wonen in New Hampshire op nog geen halve kilometer van de grens tussen New Hampshire en Massachusetts. New Hampshire kent geen inkomstenbelasting, alleen Onroerend Zaakbelasting. Massachusetts heeft hoge inkomstenbelasting. In New Hampshire is vuurwerk vrij verkrijgbaar en af te steken, in Massachusetts is het heel beperkt te koop en alleen rond 4 Juli af te steken. New Hampshire heeft één van de meest liberale gun control regels, Massachusetts de meest strenge gun control regels. Massachusetts heeft vorig jaar de wet aangepast zodat inkomstenbelasting wordt geheven op basis van de locatie van de werkgever, niet van de woonplaats van de werknemer. .Forensen naar Boston die in New Hampshire wonen, zoals Alex&Laura, moeten inkomstenbelasting betalen in Massachusetts.