Wilhelmina in Stompwijk

De Wilhelmina moet deze winter voor reparatie naar de Kolibriwerf in Stompwijk. De losgeruikte lier en kuiprand moeten worden gerepareerd. Op 19 oktober een laatste zeiltocht op het Gooimeer, maar er is nauwelijks wind. Dus op het eiland voor de haven het grootzeil afgetuigd. Een week later samen met Willy de mast van de boot gehaald en in Naarden in de mastenberging gelaten. Alle stagen en zalingen er af. Op 26/10 rond 13.00 uit Naarden vertrokken, om 15.15 door de Oranjesluis en daarna over Nwe Herengracht, Amstel en Prinsengracht door Amsterdam naar Nwe Meersluis waar we twee uur later waren. Door een stremming van de nieuwe Bosrandbrug bij Schiphol pas tegen 19.00 uur in Aalsmeer, verkleumd, dat wel. Lekker opgewarmd en gegeten bij restaurant De Zotte Wilg, schuin tegenover de jachthaven aan de Ringvaart.

De volgende dag, 27/10, tegen 10 uur uit Aalsmeer vertrokken, verder over de Ringvaart, vervolgens Braassemermeer en Oude Rijn naar Zoeterwoude waar we om 12.30 aankwamen. De kade was inmiddels leeg, alle boten voor de stalling waren uit het water getakeld. Wij konden dus aan de kade aanleggen. Rita kon haar auto tot aan de kade rijden om kussens, zeilen en andere bootspullen naar Rotterdam te brengen. Op maandag is de boot uit het water getild en zonder kiel naar Stompwijk gebracht. Woensdag is de expert van de verzekering er bij geweest: behalve de kuiprand was ook de uithouder van de schroef verbogen en was er een scheur in het roer ontstaan toen ik in het voorjaar achteruitvarend op een ondiepte stuitte . Verder nog diverse kleine rompschades, verbogen scepters etc. die niet onder de verzekering vallen. De boot is helemaal opnieuw in de lak gezet en ziet er weer als nieuw uit. Lees ook het bericht van de Kolibri werf.

Terug in Amsterdam

Greyhound bus reed verbluffend op tijd, 2 minuten te laat vertrokken en ruim 3 uur later met drie minuten vertraging aangekomen in Houston. 5 minuten wandelen van het Greyhound was de halte van de stadsbus naar het vliegveld. Deze deed er nog 5 kwartier over, vooral omdat hij ook wijken in het noorden van de stad bediende. Ook Houston heeft een tramlijn dwars door de binnenstad aangelegd. Vliegtuig vertrok op tijd en was 50 minuten te vroeg in Amsterdam. De route voerde deze keer over Washington DC, NYC (we hebben nog even gewuifd naar het huis van het bruidspaar) en Boston.

San Antonio

Op dit moment in de greyhound bus van San Antonio naar Houston. 190 mijl, 300 km in 3 1/4 uur, wifi en stopcontacten aan boord en met vroegboekkorting $5 per persoon.
Gisteren/zondag eerst ontbiit in het hotel. het bruidspaar had in vol tenue deelgenomen aan de after party in 6th street van Austin, door veel bezoekers enthousiast gefeliciteerd met hun huwelijk.
Daarna met H&M naar San Antonio gereden, ooit een Spaanse missiepost en de plek waar de Texanen in de pan gehakt werden door de troepen van de centralistische Mexicaanse regering. Een half jaar later was Texas zelfstandig, tien jaar later een van de Verenigde Staten. Het centrum had nog vrij veel Spaanse invloeden en de Riverwalk deed denken aan de Utrechtse grachten met werfkelder.
In San Antonio hebben ze ook een leenfietsen systeem vergelijkbaar met de Velib in Parijs. Je huurt je fiets op de ene plek en brengt ze weer terig op een andere. In totaal een stuk of twintig van dergelijke plekken.Fietsen gehuurd en een stuk over de Riverwalk gefietsts, verder van het centrum.
bij het hotelzwembad nog genoten van een paar glazen wijn die waren overgebleven van het huwelijksfeest.
’s Avonds gegeten aan de Riverwalk met Jack Palmbos en vrouw die we daar toevallig troffen.