Enkhuizen-Lelystad

Vertrek: 8.30 Aankomst: 12.30

Afstand: 20,6 mijl, gemiddelde: 4,4 kn

wind: ZW6, temp 15C, luchtdruk: 1002

duur: 4 uur, zeil 3¾ uur, motor ¼ uur

zon: 0 uur, neerslag: 1 uur

Bemanning: Rudy

Selfie bij de enkhuizer almanak

Vanochtend al vroeg wakker en bezig geweest met het journaal voor de SingleHandedToertocht. Een geredigeerde versie van deze dagverslagen. Voor de toertocht moest ik nog een selfie maken bij de Enkhuizer Almanak en voor 12.30 aankomen in Lelystad. Op tijd naar de bakker voor vers brood en op weg daarheen de selfie bij de almanak nemen. Bij de bakker wat draaierig en deinend, te lang op de boot gezeten of uitputting. Daarom rustig ontbeten, me onvoldoende realiserend dat Lelystad weliswaar slechts 15 mijl zuidoostelijk (met zuidwesten wind ideaal) van Enkhuizen ligt, maar dat je om het Enkhuizerzand moet en het laatste stuk kruisen werd. Daar kwam nog bij dat we door het hakken tegen de golven in, minder hard gingen dan je zou verwacht en met windkracht 6. Zelfs in de Buyshaven, die normaal in de luwte ligt bij een zuidwestenwind, gierde de wind door de masten.

Drie riffen in het grootzeil gezet, de tweede keer dat we dat doen in de tien jaar dat we de boot hebben. De fok gedeeltelijk uitgerold. We gingen met een ruime en halve wind goed hard, 6 knopen. Maar daarna moesten we tegen de golven en wind in kruisen. De eindtijd kwam steeds dichterbij. De fok iets verder uitgerold. Het werd dus even spannend. Uiteindelijk kwamen we 10 minuten voor de limiettijd aan. Pfff. De vier etmalen zitten er op. Ruim 250 mijl in vier dagen en 46 uur zeilen. Zaterdagmiddag, een half uur na het ontvangen van de opdracht, had ik 41½ uur voorspeld als zeiltijd. Grootste sof was de lange tocht om het windpark en de Kreupel. Ik dacht er ongeveer 6 uur over te doen, het werden er 8 én de tochten er naar toe en vanaf, nog 3 uur.

Een mooie, uitdagende en uitputtende tocht. De meeste adrenaline in het Visjagersgaatje op zaterdagavond, de meeste Zen op het Scheurrak op zondagmorgen en meeste verveling en uitputting op maandagmiddag en avond naar de Kreupel. Één van mijn Amerikaanse broers noemt zeilen 95% boredom en 5% terror, op zijn Nederlands 95% Zen en 5% hectiek. De organisatoren van deze tocht zorgde er voor dat die 5% minimaal 25% wordt.

Ik hoor graag wat je vindt