Harlingen-De Kreupel

Vertrek: 7.45 Aankomst: 22.00

Afstand: 63,0 mijl, gemiddelde: 4,6 kn

wind: Z5, temp 13C, luchtdruk: 1019

duur: 13 3/4 uur, zeil 13 1/4 uur, motor ½ uur

zon: 2 uur, neerslag: 1/2 uur

Bemanning: Rudy

Normaal als we in de HWSV haven in Harlingen, maak ik met Utah een wandeling door de prachtige Engelse Tuinen op de Wal van Harlingen naast de haven. Ik mis haar gezelschap wel, maar nu even niet. Blij dat ik niet meer uit hoefde.

De stuurautomaat is nu mijn maatje. Meestal de meeste betrouwbare stuurman die je aan boord kunt hebben. Naadloos stuurde ze ons gisterochtend het duister van het Scheurrak in. Niet afgeleid door een appje of verblind door een vuurtoren. Meestal betrouwbaar, maar niet altijd. Vaak is ze de draad kwijt na het overstag gaan. Én ze vreet stroom als ze hard moet werken. Aan het eind van de middag de melding: Low Battery. We mogen de motor gebruiken om stroom te draaien, maar dat is mijn eer te na. Dus op de hand sturen. Als solo zeiler ben je dan letterlijk onthand. Als je de zeilen goed getrimd hebt, stuurt de boot zich vanzelf. Soms lukt dat., maar zo goed ben ik niet. Als je dus even iets moet pakken hoop je dat de boot op koers blijft. Een paar keer ging dat mis.

Een zware en lange middag en avond na een prachtige ochtend. Laat gestart omdat je op de Boontjes tegenwind had en tot 9 uur ook tegenstroom. Suggestie gevolgd van deelnemer Martin-Paul om via het Molenrak naar Kornwerderzand te varen. Anderhalf keer langer, grotendeels bezeild, ruimte om lange slagen te maken. En lekker rustig, je bent tenslotte niet voor niets solo zeiler.

In de Tjerk Hiddesluis lagen we achter de Waddenzee, een grote boeien boot van Rijkswaterstaat. Ik had mijn voorlijn niet lekker aangelegd en was bang voor zijn schroef. Geen centje pijn. In de Lorentzsluis lag ik achter een mede single handed. Niets vermoedend liep ik naar het voordek om mijn voorlijn aan te leggen, toen hij zijn schroef stevig in het werk te zetten. Een techniek om de punt van je boot naar de kant te duwen, maar daardoor duwde hij mijn voorpunt van de kant. Bij vertrek waarschuwde hij mij, maar eigenwijs als ik ben geloofde ik hem niet en maakte alvast mijn voorlijn los en kwam ik weer dwars in de sluis in te leggen.

Selfie bij de bajus met collega schipper

In Makkum even gekwebbeld, een selfie bij de bajes gemaakt en vers brood bij de bakker gehaald. Vergeten batterijen voor mijn hoofd lamp te kopen. Daar kreeg ik later spijt van.

De middag en avond zijn wel de piéce de resistance van deze single handed tocht. Een achtje varen om het Windmolenpark en vogeleiland de Kreupel. Beginnen en eindigen in het midden, boei Sport B. Toen ik zaterdag binnen een uur een schatting moest maken van mijn zeiltijd, had ik op de duim berekend dat het ongeveer 20 mijl was, met deze wind en deels tegenwind: 6 uur. Bij een nauwkeurige berekening is het ruim 35 mijl, een flink deel tegenwind. We zullen zien wat het wordt, maar véél meer dan 6 uur. Uiteindelijk om 22 uur de Kreupel gerond. Hier voor anker.

Oudeschild-Harlingen

Vertrek: 4.15 Aankomst: 17.30

Afstand: 68,5 mijl, gemiddelde: 5,3 kn

wind: ZW5, temp 14C, luchtdruk: 1018

duur: 13 uur, zeil 12½ uur, motor ½ uur

zon: 3 uur, neerslag: 0 uur

Bemanning: Rudy

Het plan is om vandaag naar Terschelling te gaan, op de heen- of terugweg om de Meep te varen , dan naar Harlingen en tenslotte in Makkum te eindigen. Vroeg er uit met stroom mee vertrokken. Op de Texelstroom is een deel van de boeien nog verlicht. Op het Scheurrak niet meer. Een zwart gat met rechts een zee van rode lampjes van het windmolenpark, links de vuurtorens van Texel, Vlieland en Terschelling. Met dank van het actuele boeienbestand van Nautin deed de plotter haar werk. Nu hield de stuurautomaat beter koers dan ikzelf. Even op je telefoon kijken en vervolgens ben je snel gedesorienteerd. En vaar je de plaat op.

Verder een voorspoedige tocht naar Terschelling. Het stempeltje lag al klaar op de balie van het havenkantoor. Daarna naar de Meep. Op dat moment kwam de toerleiding met de mededeling dan het rondje Meep alleen met hoogwater te varen is. Shit! Het is twee uur na hoogwater, drie uur na hoogwater voor ik bij de Meep ben. Daar gaat je plan. Gelukkig kwam de babbelapp met de verlossing. Je kunt er goed varen maar je moet bij twee boeien ruim noordelijk van de boeien passeren. Dat heeft één van onze collega’s te laat te horen gekregen. Hij zat muurvast bij de Meep. Twee uur voor laagwater lag hij al flink scheef. Na het ronden van de Meep moest er worden gekruist. Tot aan de Blauwe Balg twee lange slagen.

Vlak voor de Pollendam een angstig moment. Daar wisselt de sportroute van de noordzijde naar de zuidkant van de hoofdgeul. Daar zit een verraderlijke ondiepte, waar ik jaren geleden al een keer met afgaand water op vast ben gelopen. Een trauma. Zelfde oorzaak als Wouter Verbraak, de navigator van de Volvo Ocean Race, Ik had de detailkaart niet bekeken en de ondiepte dus niet gezien. Hij leidde zijn schip bovenop een koraal eiland. Toen ik moest oversteken kwam er een coaster aan. Vraag altijd: kan ik er voor langs of kan ik beter wachten. Het advies van Maasmond Control in Rotterdam: bij twijfel, achterlangs. Wachten dus. Tegelijkertijd ben ik bang dat ik weer op die zandplaat zou terechtkomen. Diezelfde coaster heeft – een paar minuten voor mijn ontmoeting – een collega zeiler zodanige schrik aangejaagd dat hij de boeg van een ander collega aan diggelen heeft gevaren. Voor beiden einde van de tocht.

Besloten dat Makkum voor vandaag een brug te ver is. We zijn in de vertrouwde haven van de HWSV gaan liggen. De weekendhavenmeester beweerde eerst dat hij geen stempel had. Na enig aandringen, wat zoeken en bellen met de vaste havenmeester werd het stempel alsnog gevonden.

Lelystad-Oude Schild op Texel

Vertrek: 12.30, Aankomst: 22.00

Lorentzsluis: 18.05-19.00

Afstand: 43,4 mijl, gemiddelde: 4,6 kn

wind: WZW3, temp 13C, luchtdruk: 1022

duur: 9½ uur, zeil 9¼ uur, motor ¼ uur

zon: 6 uur, neerslag: ½ uur

Bemanning: Rudy

Vandaag de grote dag, de start van de Single Handed Tocht. Een beetje door toeval. Door ontmoetingen met kolibrizeilers op de reis van Normandië, lid geworden van de Vereniging van Kolibrizeilers. Een van de evenementen op hun website de Single Handed Toer. Ik vaar vaak solo, dus een interessant om een keer mee te doen. Jammer, dat er maar één andere Kolibri is: Piet Smit. Tips van hem en van Piet van der Burg (regelmatige deelnemer) en van Pim (bouwer en regelmatige deelnemer) moeten mij helpen om de tocht te volbrengen, Het gaat hier niet om winnen.

Goed georganiseerd uitdelen van de bescheiden, de tracker, snertmaaltijd en groepsfoto. De laatste dingen op de boot klaarmaken en dan naar het startvak. Ik maakte me enige zorgen over hoe dat moest met al die zeilende bootjes, maar Piet Smit legde uit dat de motor pas uit moet als het start. Een beetje slap. Op het startschip zou de code staan om de koker met onze zeilopdracht te openen. Helaas, het startschip lag een ¼ mijl noordelijker dan verwacht. Toen maar met een app de code ontvangen.

Verschillende onderdelen van de opdracht vielen te verwachten. De grootste onbekende is een 8 rondje om het Windmolenpark en de Kreupel. Op de hand geschat hoeveel tijd dat gaat kosten. Optimistisch als ik ben, zou dat wel eens een forse onderschatting zijn. We zullen het merken.

Vandaag eerst naar Oudeschild op Texel. Daar was ik op voorbereid. Even in twijfel toen allemaal deelnemers eerst naar Enkhuizen gingen, maar de beide Pieten hadden mij geadviseerd mijn eigen plan te trekken. Een mooie tocht over het IJsselmeer met een ruime wind. En toen werd het donker. Én draaide de wind meer naar het westen, Daarmee was het Visjagersgaatje niet helemaal bezeild. Ik had me druk gemaakt over het aantrekken van een warmere trui, achteraf bleek dat niet nodig. Ik had met beter even kunnen orienteren op de kaart. Ik weet wel ongeveer hoe de dieptes rond de bebakende geul zijn, maar helemaal zeker niet. Als je met harde wind steeds overstag moet, de stuurautomaat en golven niet aankan, heb je weinig tijd om de kaart te raadplegen. Uiteindelijk kwam de Gat van Stier 6 nog onverwacht snel. Vanaf die plek kan ik bijdraaien richting Oude Schild en had ik weer een ruime wind.

Zeilend de haven van Texel binnenvaren ging uiteindelijk soepel. Voor de haven loopt een forse dwarsstroom die je opzij kan zetten. Op Texel een wandeling gemaakt om traptreden te tellen en daarna in bed. Morgen vroeg op.

Oudeschild-Enkhuizen

Vertrek: 8.30 Aankomst: 16.00

Stevinsluis: 11.00-12.00

Afstand: 31,1 mijl, gemiddelde: 4,8 kn

wind: ZW3, temp 13C, luchtdruk: 1008

duur: 6½ uur, zeil 6 uur, motor ½ uur

zon: 1 uur, neerslag: 0 uur

Bemanning: Utah, Rudy

Op tijd vertrokken om te profiteren van het restje van ebstroom op de Texelstroom, daarna met de vloedstroom over het Malzwin en Vissergaatje naar Oudeschild. Het was er niet druk, maar kennelijk wil men de brug in de Afsluitdijk niet te vaak bedienen. Dus een half uur wachten. Al met al een uur om door brug en sluis te komen. Terug op het IJsselmeer een rustige tocht met halve wind. Grotendeels met de genaker en tegen 16 uur in Enkhuizen.

Enkhuizen

Een paar lessen voor mijn single handed tocht. Beter rekening houden met de snelheid en wind, vooral op voordewindse koersen. Op zoek naar een schijnwerper om boeien te kunnen vinden in het donker. Uitzoeken tot waar je wel of niet de motor mag gebruiken in en uit havens.

Eindelijk eens uitgezocht hoe men vroeger de goederenwagons op de boot naar Stavoren zette. Blijkt dat ik er al jaren met mijn neus boven op zit. Op 25 meter van mijn ligplaats liggen de restanten van de “brug” waarover de wagons op de veerboot reden. Op de plek van de rails staat nu een onooglijke, mosgroene constructie, waarbinnen een gemaal 24 uur per dag koelwater oppompt voor de daar achtergelegen plastic buizenfabriek.

Restanten oprijbrug Enkhuizen

Leeuwarden-Oudeschild

Vertrek: 11.15 Aankomst: 20.30

Tjerk Hiddesluis: 14.30-14.55

Afstand: 41,8 mijl, gemiddelde: 4,7 kn

wind: O3, temp 16c, luchtdruk: 1016

duur: 9 uur, zeil 5 uur, motor 4 uur

zon: 2 uur, neerslag: 0 uur

Bemanning: Utah, Rudy

Vanochtend eerst weer even op de koffie bij Herman en Flory. Daarna voor de lunchpauze van de brugwachters Leeuwarden uit te zijn én bij Hoogwater (16 uur) in Harlingen te zijn om maximaal profijt te hebben van de ebstroom.

De brugpassages gingen vrij vlot, we konden aansluiten bij een colonne boten die door de bruggen ging. De laatste brug, de Slauerhofbrug, kreeg onderhoud en stond open. Verder een rustig tochtje door het Van Harinxmakanaal naar Harlingen. Op het Wad was het een vrij rustig windje, voor een belangrijk deel van de route voeren we voor de wind. In principe niet zo snel, maar door de ebstroom mee ging het redelijk vlot.

De Oosterschelde uit Rotterdam in het droogdok bij Franeker