Afzakken naar het zuiden
Vannacht en vanochtend wéér ijzel in het noorden, met hier en daar zelfs kans op sneeuw — tja, dan is flexibiliteit een schone zaak. Dus plan Groningen–Zwolle? Losgelaten. In plaats daarvan lekker met de trein naar Zwolle en vanaf daar op de fiets richting Lelystad.
En wow… de westkant van Zwolle! Wat een metamorfose. Nieuwe wegen, viaducten, fietspaden — echt alles erop en eraan. Vroeger fietste ik hier regelmatig, maar nu? Volledig onherkenbaar, alsof ik in een nieuwe stad was beland.
Hetzelfde gevoel in Kampen. Natuurlijk is de oostelijke stadsbrug over de IJssel er nog, maar verder heeft “Ruimte voor de Rivier” hier flink huisgehouden. Een brede extra geul voor de afvoer van IJsselwater richting het IJsselmeer: indrukwekkend én slim.
En voor mij persoonlijk een mooie bonus: er is nu een extra oversteek over het Drontermeer, tussen Roggebotsluis en Elburg. Dat maakt de route niet alleen handiger, maar ook extra leuk. Soms pakt een aangepast plan gewoon verrassend goed uit!
Open landschap
Komoot probeerde me eerst over de dijk of langs grote wegen te sturen. Daar had ik dus écht geen zin in. Na 10 kilometer Dollarddijk gisteren hoefde ik vandaag niet nóg eens 25 kilometer IJsselmeerdijk te happen. Toertje van de Fietsersbond dacht er net zo over — helaas.
Maar toen: een groen lijntje in Komoot langs de Hanzelijn ✨ Dat bleek een schot in de roos. Een heerlijk fietspad, met struiken erlangs die mooi de wind braken in het verder open landschap. De verkaveling oogt hier wat fijner dan in het Oldambt bij de Dollard, wat het allemaal net wat vriendelijker maakt.
Vanaf Dronten was het feest helaas voorbij: het fietspad liep ineens naast een drukke weg. Tja. In Lelystad eerst nog even gecheckt of Wilhelmina er nog netjes bij stond (ja dus), en toen door naar de prijsuitreiking van de Singlehanded.
Van de 63 deelnemers zijn er 35 gefinisht — en ik eindigde als nummer 24. Dik tevreden!
