Mitchell OR

Weer heet

Het wordt vandaag weer 40 graden. In Unity dat boven de 1000 meter ligt, is het dan ‘s nachts redelijk koel. Maar in John Day, Mitchell en Vale is het dan ook ‘s nachts warm en heb je geen slaapzak nodig. Overal in bosgebieden wordt gewaarschuwd voor bosbranden. Er staan borden, waarop de kans op branden wordt aangegeven. Vaak was het moderate. Vandaag is het extreme. De laatste 10 kilometer van de tocht gaat bergaf. Normaal wil je dan een extra laagje aandoen. Vandaag voelt het als een föhn die tegen je lichaam blaast.

Canyon land

City hall in Dayville

Het landschap wordt ruiger en aantrekkelijker. Op de bergen staan vaker bomen, ze worden rotsachtiger. Om van de ene vallei naar de volgende te gaan, fiets je door canyons. De valleien zijn er smaller.

Weerzien

Ik slaap in een hostel. Deze wordt georganiseerd door de Community Church. In de hostel slapen ook drie fietsers die we een paar weken hebben gesproken in Grand Teton National Park. Brent uit Amsterdam, Mike uit North Carolina en John uit St Louis. Mike en John hebben elkaar aan het begin van de tocht ontmoet en fietsen sinds die tijd samen. Ze fietsen de Transamerica Trail die vanuit Grand Teton noordwaarts voert via Missoula. We zijn zuidwaarts gegaan via Boise.

John Day OR

RV park als daklozenopvang

Veel Campings zijn RV Parks. Je ziet niet veel tenten, wel veel campers en caravans. Verscheidene RV parks zijn een beetje shabby. Ook die in Unity. Wat onderhoud en wat betere schoonmaak zou de boel aantrekkelijker maken. In Unity had ik de indruk dat de meeste gasten er semi permanent wonen. Een tweedehands caravan op de kop tikken, een seizoensprijs afspreken, en je bent onder de pannen. In de winter ga je naar Arizona. Altijd nog beter dan mijn buurman in John Day. Gescheiden, fysiek gehandicapt en levend vanuit zijn auto en in een tent

Even eetpauze om de fierser te bekijken

Closed

Vanochtend weer vroeg vertrokken om voor de middaghitte binnen te zijn. De voorspelling voor John Day is 40 graden. Vanuit uit Unity omhoog naar de Blue Mountain Pass op 1550 meter. Daarna weer omlaag naar Austin Junction op 1300 meter en daarna weer omhoog naar de Dixie Pass op 1600 meter. Bij Austin Junction kom ik op de Transamerica Trail van Adventure Cycling Association. Via hun app heb ik dan informatie over accommodaties en voorzieningen. Maar net als Komoot, is ook deze app niet onfeilbaar. Bij de junction zou een restaurant zijn. De beschrijving van de openingstijden was nogal complex. Het hing af van dagen in de week en het seizoen. Optimistisch begreep ik dat hij open zou zijn voor mijn ontbijt op deze zaterdag in juli. Helaas dat was niet het geval. In mei was er een nieuwe eigenaar gekomen en die was nog bezig met een renovatie. Over een paar weken zou hij open gaan. Het klonk als een geval uit het programma Ik vertrek. Ik weet niet of het bedrijf levensvatbaar zal zijn, maar het leek mij een prachtig plekje om te wonen. Zeker als je van wintersport houdt.

Hij had wel een picknicktafel in de schaduw waar ik mijn ontbijt heb genuttigd. Daarna de klim naar Dixie Pass.

County Fair Grounds

De camping lag op de County Fairgrounds. Bij binnenkomst in het dal stond een informatiebord met alle evenementen. Volgende week de jaarlijkse Grant County Fair in John Day. Ik was even bezorgd dat de camping gesloten zou zijn ter voorbereiding van de County Fair. Maar de camping was lag niet op, maar naast de Fair grounds. Daar waren de voorbereidingen in volle gang.

Unity OR

Medeleven

De camp host van mijn kampeerterrein had medelijden met me. Ze bood me aan om in haar gekoelde kampwinkel te zitten. Ze vond in ieder geval dat ik ijs moest hebben. Van een doos makte ze een koelbox voor me die was gevuld met ijs. Tot vanochtend bleven drinken en kaas gekoeld.
Terwijl ik lunchte in schaduw van het postkantoor in Ironside kwam de buurvrouw langs en bood mij een koud flesje water aan. Het water in de bidons is na een paar uur lauw.

Agrarisch of dor

Rond hooi

Vale ligt in het dal van de Willow Creek. Dus is er water en kan er worden geboerd. Vooral hooiland en uien. Ook de nodige runderen die soms over uitgestrekte velden rondstruinen, maar soms ook opgepakt in een modderveld. Aan het eind van het dal over een 1200 meter hoge pas (Vale ligt op 700 meter hoogte). Daarna opnieuw een dal met water. Hier vooral hooiland in de vorm van cirkels. Hierna opnieuw een pas op 1400 meter. Daarbij viel op dat de bergen begroeid waren met bomen. Sinds Boise waren ze vooral kaal en bruin. De afdaling naar Unity was door een meer rotsachtige canyon.

Unity

Het business district van Ironside heeft betere tijden gekend

Ik wist niet wat me te wachten stond in Unity. Hoopgevend was dat er in Vale een bord stond dat waarschuwde dat er pas na 66 mijl benzine te krijgen is. Tussen Vale en Unity zijn vier dorpjes, Jamieson, Willowcreek, Brogan en Ironside. In geen van de dorpjes een winkel of café. . In Brogan was er wel een RV park en een stadsparkje. Unity heeft 71 inwoners, een stadspark, een RV camping, een motel en een winkel. Het motel was afgehuurd door een bedrijf dat geologisch onderzoek in de buurt doet. Dat werd dus kamperen. De camping kon wel wat onderhoud gebruiken.

Vale OR

Rust

Vanochtend blij om bij de verkeersherrie weg te zijn. De snelweg liep op nog geen 50 meter langs het motel. Geen geluidsschermen.

Komoot, mijn route app voerde me door een woonbuurt en groengebied over een terrein met grind opslag van staat en gemeente. Met verboden toegang borden. Net als gisteren vond ik dat alleen voor motorvoertuigen gold. Deze keer had ik geluk en kon ik aan de andere kant het terrein verlaten. Daarna weer een stuk over Highway 20/26, die hier veel rustiger was en brede vluchtstroken had. Vanaf Parma over rustige landweggetjes naar Vale. De eerste 50 kilometer nog door het groene dal van de Boise en Snake River. Akkerbouw met onder andere graan, mais, grasland en uien. Veel irrigatiekanalen,

De laatste twintig door dor en droog land.

Oregon

In Nyssa de Snake River overgestoken en in Oregon gekomen. De 15e en laatste staat die ik bezoek. Oregon ligt aan de kust van de Stille Oceaan.
De oostelijke helft van Oregon is een droog en dor gebied met weinig plaatsen. Westelijk daarvan lopen de Cascades, een vulkanisch gebergte dat doorloopt in de staat Washington. Daar ligt Mt St Helens, die in 1980 is uigebarsten. De Cascades zijn bebost

Westelijk van de Cascades ligt het dal van de Willamette River. In het dal van de Willamette liggen de grotere plaatsen, met Portland in het noorden als de grootste.
Tenslotte ligt er tussen de Willamette en de kust een kustgebergte.

Oregon dog laws

Dertig jaar geleden maakten we voor de eerste keer een langere fietstocht door Amerika. Van Dayton in Oregon naar San Francisco. Op de eerste camping werd Willy aangesproken door de camp host. Ze vertelde vol trots dat ze in Oregon geweldig goede dog lawshadden: regels dat je als fietser geen last van honden had. Willy moest haar direct teleurstellen: ik was een paar uur eerder in Oregon door een hond gebeten. Ik was vandaag nog geen half uur in Oregon toen twee blaffende honden me op de weg achtervolgden. Inmiddels ben ik meer ervaren en wist ik de honden duidelijk te maken dat ze bij mij uit de buurt moesten blijven

Heet

Ik ben vroeg bij zonsopkomst vertrokken en was voor twaalf uur in Vale. Voorlopig de laatste plaats met voorzieningen. Ik had gedacht hier proviand en drinken in te slaan voor de komende dagen en in een gehucht veertig kilometer verderop te overnachten. Maar de wind was weer harder gaan waaien (tegen) en de temperatuur 41 graden. Besloten in Vale te blijven en morgen nog vroeger te vertrekken.

Caldwell ID

Familie

Mijn oudste broer Piet ebben schoonzus Julie waren vanuit Arizona naar Boise komen rijden om ons te ontmoeten en zoon Richard, Jamie en Jilly te ontmoeten. Het was gezellig om de familie te ontmoeten. We zijn heerlijk door hun ontvangen. Richard had een fantastische maaltijd gemaakt met zalm en beef. Hij kan wedijveren met zijn neef Paul in Marquette.

Afscheid

Samen met Richard en broer Piet heb ik Willy naar het vliegveld gebracht. Op een kwartier rijden van hun huis. Richard had van de plaatselijke fietsenmaker een paar fiets dozen gekregen. De Gazelle doos was groter dan de maximale afmetingen van de luchtvaartmaatschappij, in de kleinere Trekdoos paste de fiets na enig demonteerwerk prima. De grond stewardess vond de fiets doos drie pond te zwaar. Dus nog wat onderdelen uit de fietsdoos naar de tas verplaatst.

Langer dan bedoeld

Richard en Jamie wonen aan de oostkant van Boise. Ik wilde vandaag al naar de westkant van de stad fietsen. De eerste dertig kilometer over een fietspad door de Greenbelt, de groene strook langs Boise River. Boise is door een Fransman vernoemd naar het groene bos langs de rivier tussen de bruine kale bergen. Ik dacht een mooie plek te hebben gevonden om te overnachten in Eagle Island State Park. Maar de camping was alleen een dag camping. Uiteindelijk 30 kilometer verderop in Caldwell beland in een motel naast de snelweg.

Drukker dan bedoeld

Mijn route app Komoot had, na het fietspad langs de rivier en het park, een mooie grindweg gevonden langs een irrigatie kanaal. Weliswaar niet toegankelijk voor onbevoegden, maar ik vond dat dit voor onbevoegde motorvoertuigen gold. Helaas na een aantal kilometers gaven borden expliciet aan dat ook voor fietsers en voetgangers gold. Violators will be prosecuted. Het pad liep inmiddels ook over een golfterrein en door een grote gated community. Het kostte enige moeite om bij een openbare weg naar het westen te komen. Via de golfbaan om een hek heen gefietst. Bovendien was de openbare weg vervelend druk.