Transamerica Nephews and nieces tour 2022
Een lang gekoesterde droom
In 2022 heb ik mijn lang gekoesterde droom waargemaakt en ben ik op de fiets dwars door Amerika gegaan. Deze reis was niet alleen een avontuur, maar ook een overwinning op mijn eigen angsten en twijfels uit het verleden. Ik had nooit gedacht dat ik dit zou kunnen bereiken, maar dankzij de steun van mijn partner en de voorbereidingen die ik in de winter had getroffen, heb ik het toch gedaan. Door mijn eigen route te creëren heb ik niet alleen nieuwe gebieden ontdekt, maar ook de vrijheid ervaren om mijn eigen pad te kunnen volgen. De vriendelijke Amerikaanse steden en behulpzame mensen langs de weg hebben mij gesterkt in mijn geloof dat er altijd goede mensen te vinden zijn in de wereld. Ik ben dankbaar voor de prachtige landschappen die ik heb mogen bewonderen en de fantastische ervaring die ik heb opgedaan, met als hoogtepunt de vijf weken fietsen met mijn partner in Wyoming en Idaho. Deze reis heeft mijn verlangen om te blijven ontdekken en avonturen te beleven alleen nog maar vergroot!
Feiten en cijfers
- Start op 15 mei 2022 in Seabrook, New Hampshire
- Einde op 7 augustus in McMinnville, Oregon
- Kilometers 7298, Mijlen 4561
- Hoogtemeters 54.250 meter
- Gemiddeld per dag 91 km
- Langste dag 218 km naar Clara City, MN
- Kortste dagen 32 km naar Pehaskee WY en Lowman ID
- 80 fietsdagen
- 50 dagen solo, 30 dagen samen
- 8 rustdagen
Overnachtingen
- 14 x Neven en nichten
- 19 x Warmshowers
- 38 x Kamperen, waarvan 4 “wild”
- 16 x Motel
Weer
Ik heb fantastisch mooi weer gehad. Op zes dagen heeft het geregend. Vaak alleen korte buien behalve op de dag naar Petoskey Michigan en op de rustdag in Marquette Michigan. Het was meestal zonnig en warm tot heet. De heetste dag was in Vale Oregon met 41 graden.
De wind was het lastigste deel van het weer. De wind kwam vaak uit westelijke richtingen en was soms hard. Vooral in South Dakota maakte dat het fietsen zwaar. We hebben eenmaal de route aangepast vanwege de harde wind (5 Bft, vlagen tot 8 Bft)
Vanwege de overwegend westenwinden wordt geadviseerd de tocht van West naar Oost te fietsen. Omdat Willy pas vanaf half juni mee kon fietsen, zou dat betekenen dat zij de mooiste delen zou missen. Het was ook de overweging van Brent, mijn medefietser uit Amsterdam. Als je vanuit het oosten fietst heb je eerst de meer eentonige delen en krijg je daarna de mooiste stukken. Dit jaar was het in mei en begin juni vrij slecht weer in het noordwesten. Veel West-Oost fietsers klaagden daarover.
Route
Ik wilde niet de gebaande Transamerica Trail volgen. Door de woonplaatsen van de neven en nichten te gebruiken om de route te bepalen, hebben ik het een persoonlijke en nog leukere route gemaakt. Het gebruik van Komoot was handig om de weg te vinden. Het volgen van de Peaks, Parks and Prairie-route van de Adventure Cycling Association tussen Rapid City en Yellowstone National Park was voorkwam dat we over onverharde wegen en paden hoefden te fietsen en was prachtig mooi. Aan het eind van de tocht heb ik nog de Transamerica Trail gevolgd van Prairie City, OR naar Santiam Pass, OR.
Onderhoud
Ik heb op de tocht 1 lekke band gehad.
De voordrager was op één plek doorgeroest en had niet voldoende ogen om hem aan de fiets te bevestigen. Het verroeste deel is provisorisch bij elkaar gehouden met ijzerdraad met hulp van neef Alex in Seabrook. In Michigan zijn een paar klemmen aan de bagagedrager gezet om deze beter aan het frame te kunnen bevestigen.
In de remleidingen zit een lekkage waardoor deze moest worden ontlucht. Vanaf Spearfish SD bij een paar fietsenmakers langs geweest om te kijken of ze dat konden doen. Uiteindelijk is dat in Idaho Falls gelukt. De meeste Amerikaanse fietsenmakers hadden daar geen of weinig ervaring met hydraulische remleidingen.
Ik heb de volgende reserve onderdelen meegenomen:
- twee binnenbanden
- zes spaken
- (oude) aandrijvingsriem
- vier remblokjes
Blogs
🚲 USA 2022 — Transamerica
Van Seabrook, New Hampshire naar McMinnville, Oregon · één stip per blog
