IJzel
Vannacht had Noordoost-Nederland een dun laagje stilte gekregen: ijzel. In Winschoten veranderden vooral de klinkerwegen in verraderlijke spiegels. Maar na een goed ontbijt in het hotel besloot ik de proef op de som te nemen.
Mijn lerend vermogen is beperkt, dus het duurde niet lang voordat ik dat ook fysiek ondervond: bijna direct ging ik onderuit, in het straatje naast het hotel. Een zachte herinnering van de winter dat onderschatting zelden ongestraft blijft.
Voorzichtig vervolgde ik mijn weg, over gestrooide straten en veilig asfalt, richting fietsenmaker Fietsplezier. Daar bleek vakmanschap gelukkig minder glad dan de wegen buiten. Mijn vermoeden — lucht in de remleidingen — bleek onjuist. Het waren simpelweg versleten remblokjes. Volgens de fietsenmaker een bekend verhaal, vooral bij elektrische fietsers: hydraulische remmen leveren kracht, maar betalen hun tol.
Een half uurtje later, €85 lichter maar een stuk wijzer, rolden de wielen weer met vertrouwen. Soms kost vooruitgang een beetje pijn, een beetje geld, en vooral de bereidheid om weer op te stappen.
Straffe oostenwind
Vorig jaar had ik Nieuwe Statenzijl laten schieten en was ik vanaf de Blauwe Stad bij Winschoten begonnen. Nu er wel heen. Langs de Blauwe Stad en door Finsterwolde en Hongerige Wolf naar de grens tussen Nederland en Duitsland bij de Dollard. De laatste 5 kilometer een kaarsrechte weg, zonder beschutting en een straffe wind tegen.
Er staat een ter herinnering aan de grensoverschrijdende dijkbewaking. De echte grenspaal staat 5 kilometer noordelijker in de Dollard.
Langs de Dollarddijk
Vanaf Nieuwe Statenzijl 10 kilometer langs de Dollarddijk met de wind in de rug. Bij de sluis stond dat de weg aan de buitenzijde van de dijk was afgesloten, dus binnendijks gefietst 10 kilometer met allen af en toe een veedoorgang.
Dijkdoorgangen
Waar de Dollard dijk naar het noorden buigt fiets ik de polders in. Nog steeds met de wind in de rug. Een paar keer van de ene naar de andere polder. Wijdse akkers.
Siddeburen en Ten Boer
Nieuwolda is het eerste dorp dat ik tegenkom na de lege polders. Daarna langs de Terminstervasrt naar Siddeburen. Bij Klaas en An koffie gezellig gedronken. De drukte in de Randstad vergeleken met de drukte op de wegen in Oost Groningen. Zij zijn 30 jaar geleden de drukte ontvlucht, wij wonen er nog. Vervolgens over een mooi schelpen pad langs het Schildmeer gefietst. Over en langs het Eemskanaal gereden door Woltersum naar Ten Boer om op bezoek te gaan bij de 96 jarige oom Harke. Als altijd op zijn praatstoel, nu over het grote gezin (14 kinderen) en weinig geld (12 gulden per week).
Doorfietsroute
Vanaf Ten Boer over de Oude Stadsweg naar de stad gegaan. De oude stadsweg is omgetoverd tot doorfietsroute. In Groningen cover sportparadijs Kardinge naar de Korrewegbrug, inmiddels vernoemd tot Gerrit Krolbrug. De brug is vijf jaar geleden aangevaren en er zijn twee hoge bruggen, één voor voetgangers en één voor fietsers. Dit jaar gaat Rijkswaterstaat de nieuwe brug bouwen. Dat gaat twee jaar duren. Fietsers en voetgangers moeten een paar jaar een aantal kilometers omrijden. Volgens de Haagse ambtenaren geen probleem, het is maar 6 of 7 min. Ik heb de petitie voor een tijdelijke fietsbrug ondertekend.
Nostalgie
Na de brug over Korreweg en door Noorderplantsoen naar Harm en Rita gefietst. Een gezellige avond, heerlijke boerenkool met worst gegeten.
Voor morgen opnieuw ijzel, in Groningen ook sneeuw voorspeld. Code oranje, klinkt weer niet goed.
