Tegen windkracht 7 naar Lelystad – Wilhelmina gaat de kant op

• van Oudeschild naar Lelystad via Den Oever en Enkhuizen
• vertrek: 8.30, aankomst 20.35
• Duur 10 3/4 uur
  • zeilen 6 3/4 uur
  • motor 4 uur
• Stevinsluis Den Oever 11.30-11.45
• Enkhuizen 16.40-17.25 kibbeling en patat
• Naviduct 17.30-17.40
• Weer
  • wind ZZ0 5-7
  • luchtdruk 1007
  • temperatuur 9C
  • half bewolkt, bewolkt, buien
  • zonnepaneel 90 Wh
• afstand 52,5 nm
  • gemiddelde snelheid 4,9 kn
• bemanning
  • solo

Na de Singlehanded tocht zou ik met Wilhelmina in de Flevo Marina in Lelystad Noord eindigen. Daarna zou het nog een kort tochtje zijn naar Yacht Painting Lelystad, aan de zuidkant van Lelystad, waar de boot uit het water gehaald zou worden. Een kleine vijf mijl, door de Houtribsluis en vervolgens de Noordersluis.De afspraken met de winterstalling en met broer Hans waren daarop gebaseerd. Maar plannen en de werkelijkheid willen op het water nog weleens uit elkaar lopen. In plaats van in Lelystad lag ik in Oudeschild op Texel. En er werd windkracht 6 tot 7 voorspeld.Ik heb nog geprobeerd de afspraak voor het uit het water halen te verzetten, maar dat bleek ingewikkeld. Dus zat er weinig anders op: we gaan ervoor!

Zeilend van Oudeschild naar Den Oever

Bij vertrek uit Oudeschild scheen de zon. Het waaide flink, maar gelukkig lang niet zo hard als de avond ervoor, toen ik aankwam. Met toestemming van de havenmeester kon ik in de haven het zeil hijsen. Zo voeren we zeilend de Texelstroom op. Eerst een stukje kruisen, daarna aan de wind richting Den Oever. Het ging lekker, al was het stevig zeilen. Het laatste stuk naar de spuisluizen was niet bezeild en bovendien stonden de sluizen open. Dat betekende een flinke stroom tegen. Daar viel niet tegenop te zeilen, dus ging de motor aan.De brug in Den Oever werkte gelukkig mee. Al snel voeren we weer op het IJsselmeer.

De wind zit verkeerd

Daar wachtte de eerste teleurstelling. Ik had gerekend op zuidwestenwind, maar de wind kwam eerder uit het zuidoosten. En dat betekende: pal tegen.Het werd een lange tocht met de nodige kruisrakken, steeds weer tegen de golven in. We passeerden opnieuw vogeleiland De Kreupel. Het laatste halfuur naar Enkhuizen hebben we de motor maar weer gestart. In Enkhuizen eerst maar eens aangemeerd en een portie kibbeling met patat opgegeten. Een mens moet tenslotte ook voor zichzelf zorgen. Daarna moed verzameld voor het laatste traject naar Lelystad.

Windkracht 7, recht op de kop

De Centrale Meldpost kwam nog met een extra waarschuwing: zuidzuidoost, windkracht 7. Pal tegen dus. Dat was even slikken. Ik had de afgelopen dagen al meer dan voldoende overstag moeten gaan en zag niet veel heil in nóg meer kruisrakken en dus ging de motor aan. Het eerste stuk was bepaald geen pretje. De wind stond vol op de kop en de golven maakten het er niet comfortabeler op.

Als het touwtje breekt…

Alsof de wind nog niet genoeg werk opleverde, besloot het touwtje waarmee de kraanlijn aan de giek vastzit het na drie jaar te begeven. 0De giek kwam los te hangen en zowel de kraanlijn als het grootzeilval begonnen vrolijk in de wind te wapperen. Daar zit je als solozeiler niet op te wachten. Het grootzeilval rolde zich uiteindelijk om een stag. Gelukkig kreeg ik het op een gegeven moment binnen bereik en kon ik het weer te pakken krijgen. Het touwtje aan de giek is inmiddels vervangen. Weer een probleem opgelost!

Gelukkig kwam ik steeds meer in de luwte van Flevoland. De golven werden wat minder en daarmee werd de tocht ook wat aangenamer. Om half acht ’s avonds kwam ik aan in de Bataviahaven in Lelystad. Wilhelmina lag veilig aangemeerd. Na deze lange dag was het tijd voor een goede nachtrust.

Vroeg op weg naar de Noordersluis

De volgende ochtend ben ik vroeg vertrokken. Via de Noordersluis voer ik naar Yacht Painting Lelystad, waar Wilhelmina uit het water gehaald zou worden.Om acht uur hing ze al in de takel. Dat was een mooi moment, maar ook een beetje spannend. Na zo’n tocht wil je natuurlijk weten of de boot de reis zonder kleerscheuren heeft doorstaan. De eerste indruk is gelukkig dat de schade meevalt. Bij het achteruitvaren is het roer naar achteren geklapt en tegen de romp vast komen te zitten. Op de romp is een schaafplek te zien. Mijn Kollibrivrienden hebben me er echter op gewezen dat ik ook de bovenkant van het roer goed moet inspecteren. Dat gaan we volgende week doen. Pas daarna weten we zeker of er meer aan de hand is.

https://studio.youtube.com/video/48JOdhgstxw/edit

Op naar de winterstalling

Het was niet de korte, eenvoudige tocht geworden die ik vooraf in gedachten had. In plaats van vijf mijl door de sluizen werd het een stevige zeiltocht vanaf Texel, met veel kruisen, tegenwind en golven. Maar Wilhelmina staat inmiddels bij Yacht Painting Lelystad op de kant. De eerste inspectie geeft reden tot optimisme en volgende week bekijken we het roer verder.Voor nu ben ik vooral blij dat we veilig zijn aangekomen. En dat de boot op tijd uit het water is gehaald, ondanks de heel andere route dan gepland.