Onze zeilvakantie naar Zeeland, via het Wad de Noordzee op

• van Lauwersoog naar Vlieland
• vertrek: 8.25, aankomst 19.15
• Duur 11¼ uur, zeilen 10¾ uur, motor ½ uur
• robbengatsluis 8.25-8.55
• wind NNO 4-5
• luchtdruk 1024
• temperatuur 19C
• afstand 61,8 nm
• gemiddelde snelheid 5,3 kn
• bemanning Willy, Utah en Rudy

Colin Archer Memorial Race

Gisteren mochten Utah en ik de start van de tweejaarlijkse Colin Archer Memorial Race meemaken. Vanaf de dijk vertrokken de 65 boten in vier startgroepen naar Larvik in Noorwegen. Het was een rustige wind, indrukwekkend grote genakers.

Heerlijke vissalade

Gisteren is Willy gearriveerd. Gepensioneerd, maar toch een drukke week achter de rug gehad. Een verdrietig bezoek aan moeders en een moeizame reis met de NS. Wilma en ik hadden woensdag een heerlijke en rijk gevulde vissalade gegeten bij vishandel Sterkenburg naast de veiling. Dat was voor herhaling vatbaar, maar ik kon de mosselen niet aan mijn neus voorbij laten gaan.

gekozen

Soms helpt ervaring bij het maken van een route. Vijftien jaar geleden voeren we naar Normandië met een stevige zuidwestenwind. Dat werd een tocht die we niet snel zullen vergeten – en eerlijk gezegd ook niet graag willen herhalen. Sindsdien weten we dat je de wind niet moet onderschatten.

Vandaag stond opnieuw een belangrijke keuze op het programma. Gaan we naar het oosten, richting de Duitse Wadden, of kiezen we voor het westen en Zeeland? De weersverwachtingen gaven de doorslag. De komende dagen wordt een overwegend noordelijke tot oostelijke wind verwacht.

Dat maakt Zeeland de logische bestemming. Met deze windrichting liggen de Zeeuwse wateren uitnodigend voor ons en kunnen we ontspannen zeilen, in plaats van tegen wind en golven in te moeten beuken.

De koers is dus gezet. Op naar Zeeland, waar de mosselen, de Oosterschelde, het Veerse Meer en de Grevelingen wachten. Soms is de beste beslissing gewoon luisteren naar de lessen die je vijftien jaar geleden op zee hebt geleerd.

Met de eerste sluis het Wad op

Met de eerste sluisopening van de dag kozen we het ruime sop. Voor comfort én veiligheid had ik vooraf een dubbel rif in het grootzeil gezet. Achteraf bleek dat een uitstekende beslissing. Ondanks het dubbele rif liep de boot regelmatig ruim boven de 6 knopen.

Het eerste stukje was ontspannen, daarna een half uur kruisen in het Westgat: wind en golven tegen stroom een onrustige zee. Indrukwekkend ook omdat vlak naast de geul de zee op de ondieptes wild te keer gaat. In het Westgat raken elk jaar wel meerdere schepen buiten de geul en dat loopt soms niet goed af. Wij hebben het overleefd.

Ook op zee bleven we te maken hebben met golven van meer dan een meter van opzij. Voor de stuurautomaat een uitdaging, veel op de hand gestuurd. Installeren van de Bouvaan op een zo onrustige zee vind ik niet prettig. Vanaf het oosten is de aanvaar route naar Vlieland vrij lang, omdat je de zandplaten voor de kust moet vermijden. Zeker met deze golven zijn we er ruim omheen gegaan.

zeer beperkt

De waddenhavens hebben een website waarop je kunt zien of er voldoende ruimte is in de havens. Voor Vlieland werd er voor alle lengtes zeer beperkt aangegeven. Een havenmeester verwees ons naar de steiger voor onze lengte: kies een vrije box. Er was welgeteld één plekje vrij. Utah had in het Stortemelk Vlieland al geroken. Die was blij na 11 uur de boot af te kunnen.