Van Scheveningen naar De Hitsert: ruime wind, Maasmond en een warm welkom

• van Scheveningen naar Zuid Beijerland
• vertrek: 8.15 aankomst 17.15
• Duur 7 1/2 uur zeilen 6 1/2 uur , motor 1 uur
• Goereese Sluis: 13.15-14.45
• wind N 3-4
• luchtdruk 120
• temperatuur. 24C
• afstand 44,2 nm
• gemiddelde snelheid 5,9 kn
• bemanning Utah, Willy en Rudy

Na een rustige nacht in Scheveningen konden we opnieuw genieten van prachtig zomerweer. De wind was inmiddels naar het noorden gedraaid, precies goed voor de tocht naar het Haringvliet. Met ruime wind verlieten we de haven en zetten koers naar de Maasmond.

Bij de Maasmond riepen we de verkeersbegeleiding op. Vanwege het drukke scheepvaartverkeer kregen we aanwijzingen voor het oversteken van de Maasmond. Altijd indrukwekkend om tussen de enorme zeeschepen door te varen, maar dankzij de duidelijke begeleiding verliep de oversteek veilig en zonder problemen.

Eenmaal voorbij de Maasmond konden we de boot voor de wind laten lopen. Alleen het grootzeil stond nog, maar dat was ruim voldoende. De golven duwden de Wilhelmina rustig richting het Slijkgat. Het was ontspannen varen, met af en toe een blik op de industrie van de Tweede Maasvlakte die langzaam achter ons verdween, terwijl voor ons de duinen van Goeree-Overflakkee opdoemden.

Dat veranderde toen we het Slijkgat indraaiden en aan de wind voeren. De wind was ook wat sterker geworden. De boot moest stevig werken en ook wij waren weer volop bezig met sturen en trimmen. Het blijft een bijzonder stuk water waar je alert moet blijven, maar juist dat maakt het ook zo mooi.

Aan het einde van het Slijkgat kwam de volgende uitdaging: de Goereesesluis. We moesten geruime tijd wachten voordat we eindelijk konden schutten. Dat hoort er soms bij in het hoogseizoen. Even geduld, een praatje met andere watersporters en genieten van het zonnetje maken zo’n wachttijd toch aangenaam.

Toen de sluisdeuren eindelijk opengingen, lag het Haringvliet voor ons. Wat een verschil met de Noordzee! Rustiger water, volop ruimte en een vriendelijk briesje maakten de laatste mijlen van de dag bijzonder ontspannen. We voeren langs de noordkant van het prachtige eiland Tiengemeten en genoten van het weidse landschap.

Aan het einde van de middag meerden we af in jachthaven De Hitsert, recht tegenover Tiengemeten. Daar wachtte ons een bijzonder welkom. Joep, de zoon van onze hond Utah, was er samen met zijn baasje om ons te begroeten. Voor Utah was het een vrolijk weerzien en voor ons een gezellige afsluiting van een prachtige vaardag. Met uitzicht over het Haringvliet, kon de dag eigenlijk niet mooier eindigen.