Van Haringvliet via Volkerak naar Stavenisse – Zeilen, sluizen en herinneringen

• van Hitsert naar Stavenisse via Numansdorp
• vertrek: 8.15, aankomst 17.45
• Duur 6 1/2 uur zeilen 4¾ uur, motor 1¾ uur
• Haringvlietbrug 8.35-9.o5,
• Numansdorp 9.35-10.45
• Volkeraksluis 11.40-12.40
• Krammersluis 15.40.15.55
• wind N 2-3. later NW 3-5
• luchtdruk 1014
• temperatuur 25C
• afstand 28,2 nm
• gemiddelde snelheid 4,4 kn
• bemanning Bernita, Utah, Willy en Rudy

Na een heerlijke nacht in jachthaven De Hitsert begon de dag met een ontspannen wandeling over de Haringvlietdijk. Utah genoot zichtbaar van alle nieuwe geuren en het uitzicht over het water. Met een stralende ochtendzon en nauwelijks wind was het een prachtig begin van opnieuw een mooie vaardag.

Na het ontbijt maakten we de lijnen los en zetten koers over het Haringvliet naar Numansdorp voor een praktische tussenstop. Eerst boodschappen doen en daarna onze schoonzus Bernita aan boord verwelkomen, die de komende dagen met ons meevaart.

Vervolgens voeren we richting de Volkeraksluizen. Zoals zo vaak in het hoogseizoen was het er druk. De grote sluiskolk lag afgeladen vol met plezierjachten.

Daar wachtte ons een heerlijke middag zeilen. Met een mooie bries en volop zon was het genieten. Overal om ons heen voeren zeilboten en motorjachten in alle soorten en maten, terwijl ook diverse vrachtschepen hun route over het Volkerak vervolgden. Dat maakt dit water altijd levendig: voortdurend opletten, maar tegelijkertijd genieten van alle bedrijvigheid.

Het laatste deel van de tocht vroeg nog wat extra aandacht. De wind dwong ons tot een aantal kruisrakken richting de Krammersluizen. Alsof dat nog niet genoeg uitdaging was, voelde ik  dat de boot minder snel liep.  De oorzaak: een flinke bos waterplanten had zich om het roer verzameld. Er zat niets anders op dan het water in te gaan om de planten met voeten  te verwijderen. Gelukkig was het water aangenaam en na een paar minuten was de Wilhelmina weer op volle snelheid.

Na de passage van de Krammersluizen voeren we de Oosterschelde op. De bestemming was Stavenisse, een haven die voor ons bijzondere herinneringen oproept. Met onze allereerste zeilboot beleefden we hier ooit een avontuur dat we niet snel zullen vergeten: we kwamen gevaarlijk dicht bij zinken. Gelukkig liep dat destijds goed af en nu, vele jaren later, konden we onder veel plezieriger omstandigheden opnieuw de haven binnenvaren.

Na het afmeren sloten we de dag af met een heerlijk diner in een restaurant aan de haven. Met uitzicht op de boot, een mooie zonsondergang en verhalen over vroeger was het de perfecte afsluiting van weer een prachtige dag op het water.

Soms zijn het juist de afwisselende dagen die het langst bijblijven: wandelen, sluizen, druk scheepvaart, heerlijk zeilen, een onverwachte duik om waterplanten te verwijderen en tenslotte aankomen op een plek vol herinneringen. Morgen wachten de Grevelingen, Bruinisse en mosselen.