Plannen die meewaaien met de wind
Bij zeilen hoort dat plannen niet in beton gegoten zijn; ze bewegen mee met de wind. Ik was oorspronkelijk van plan om naar Garnwerd te varen en van daaruit oom Harke en schoonmama Flory te bezoeken. Maar doordat de tocht met Wilma werd uitgesteld, hebben we Harke en Flory dinsdag al opgezocht.
Een rustige dag aan boord
Donderdag werd zo’n fijne, kalme dag waarop er eindelijk tijd is voor de kleine dingen aan boord die ik al een tijdje had uitgesteld. Ik heb de bouvaan weer geïnstalleerd, rifbindsels gekocht, een cunninghamlijntje gemaakt en mijn AIS eens goed onder de loep genomen. Geen grote avonturen, maar precies het soort bootrommelen dat een dag toch heel prettig maakt.
Op de mountainbike het pad weer op
Vrijdag verruilde ik het dek voor een mountainbike en reed ik de prachtige MTB-route van 22 kilometer. Een deel daarvan slingert over het militaire oefenterrein. Door oefeningen was dat stuk van het pad een maand lang afgesloten geweest, maar net op tijd voor mijn rit was het weer open.
Onderweg kwam ik drie oudere heren tegen die druk bezig waren het overwoekerde pad weer begaanbaar te maken. Ik gaf ze een welgemeend compliment. Zelf vroegen ze zich hardop af of er later nog wel jongeren zouden zijn die dit soort werk willen overnemen.
Een middag in Leens
’s Middags bracht Leens een aangename afwisseling. Ik dwaalde met Utah door de tuinen en bewonderde de arbeiderswoning bij Borg Verhildersum. Daarna deed ik nog boodschappen bij de plaatselijke Jumbo. Eigenlijk was ik vooral op pad voor Utahs brokken, maar natuurlijk was juist vandaag de dierenzaak gesloten.
