Singlehanded dag 2: Van Medemblik via Workum en Makkum naar Texel

• van Medemblik naar Oudeschild via Kornwerderzand
• vertrek: 5.00, aankomst 18.00
• Duur 13 uur
  • zeilen 11 3/4 uur
  • motor 1 1/4 uur
• Lorentzsluis Kornwerderzand 14.15-14.55
• Weer
  • wind NO 5-6
  • luchtdruk 1028
  • temperatuur 11C
  • Buien
  • zonnepaneel 40Wh
• afstand 60,4 nm
  • gemiddelde snelheid 4,6 kn
• bemanning
  • Solo

Bij de Singlehanded prestatietocht is het verstandig om op de eerste twee dagen flink wat uren en mijlen te maken. Je weet immers nooit wat de wind de komende dagen gaat doen. Gisteren is dat niet bepaald gelukt. En ik ben niet de enige. Ook veel andere deelnemers klagen over de geringe voortgang. Misschien had ik toch eerst naar het zuiden moeten varen. Maar ja, achteraf weet je alles beter.

Een aangepast plan

Vandaag moest er dus wat gebeuren. Mijn aangepaste plan heb ik gelukkig helemaal kunnen uitvoeren. Om 5 uur vertrokken uit Medemblik, met als eerste doel de verplichte selfies in Workum en Makkum.

Vanuit Medemblik was Workum niet bezeild. Het werd dus kruisen, met lange slagen over het IJsselmeer. Aanvankelijk ging dat nogal moeizaam. Totdat ik besloot wat meer van de fok uit te rollen. Dat hielp meteen: de Wilhelmina kreeg er duidelijk meer zin in.

Selfies in Workum en Makkum

Maar zoals zo vaak bij het zeilen heeft ieder voordeel zijn nadeel. Meer zeil betekent ook harder werken. Voor mijzelf, maar vooral ook voor de stuurautomaat, die het met de toenemende krachten behoorlijk voor zijn kiezen kreeg. Maar anders dan eerdere jaren heb ik nog geen Low Battery meldingen gekregen. Afkloppen. Misschien dat het zonnepaneel en mijn handwerk hebben geholpen.

De verplichte selfies zijn inmiddels binnen. Grappig genoeg lag ik twee weken geleden met Utah precies op de plek in Makkum waar ik nu mijn selfie moest maken. Toen nog lekker ontspannen tijdens een gewone zeiltocht. Nu met een opdracht, een route en de nodige tijdsdruk.

Na Workum en Makkum kon ik koers zetten naar de Lorentzsluizen bij Kornwerderzand. Op naar de Waddenzee!

Eindelijk ruime wind

Bij de Lorentzsluis trof ik enkele andere deelnemers aan de Singlehanded. Zij moesten volgens hun opdrachten eerst naar Terschelling. Ik had een andere route en moest eerst naar Texel.

Na de sluispassage voer ik dan ook niet met de andere deelnemers op. Wel een tijdje samen met een andere zeilboot, die overigens helemaal niet aan de Singlehanded meedeed.

En wat een verademing: eindelijk de wind van achteren! Normaal ben ik er niet zo blij mee. Na anderhalve dag tegen de wind en golven in boksen, kruisen, was het heerlijk om eens rustig voor de wind te kunnen zeilen. De Wilhelmina liep lekker en ik kon eindelijk wat ontspannen. Ik kon zelfs mijn bulletalie weer gebruiken. Mooi woord voor lijn die een klapgijp kan voorkomen.

Bas is er ook weer

Vanochtend in Medemblik bleek Bas van der Grift, mijn mede-Kolibrizeiler met de Trochilidea, naast mij te liggen. We doen allebei mee aan deze Singlehanded, ieder met onze eigen opdrachten en route.

Toen ik vanmiddag de vrijwel lege haven van Oudeschild op Texel binnenvoer, zag ik daar opnieuw een bekende boot liggen. Bas was er al!

En er waren naast hem nog veel plekken vrij. Eigenlijk bedoeld voor wat kleinere boten, maar de Wilhelmina kon er ook nog wel bij.

Zo eindigt deze tweede dag toch weer gezellig naast een andere Kolibri. Na een moeizame eerste dag heb ik vandaag mijn plan kunnen uitvoeren, de nodige mijlen gemaakt en Texel bereikt.

Morgen weer verder. Want de Singlehanded is nog lang niet voorbij en er wachten nog heel wat opdrachten en zeemijlen, de wind blijft stevig waaien.